De 10 beste boeken van het voorjaar 2017

Trip aan het plannen met het zweet op je voorhoofd? Cutting Edge helpt je alvast met je vakantielectuur. Voilà, hier is zowaar het beste voer voor je valies. 

Nederlandstalig

Koen Peeters, 'De mensengenezer'

een van de trefzekerste stemmen die België herbergt

Het is opmerkelijk hoe een door en door Belgische roman aanvoelt als een document uit een andere beschaving. Alsof je je als lezer bewust wordt van een andere werkelijkheidslaag binnen onze wereld. Vreemd en vertrouwd in een constant refrein.

 

Leon Verdonschot, 'Vos'

Deze biografie is een gepast en geweldig eerbetoon. 

Meer dan een essentieel inzicht in één van de belangrijkste figuren van de Vlaamse muziek van de afgelopen decennia krijg je een beeld van de mens, de schrijver en muzikant, de vader en echtgenoot, op een stoverijsaus van trappistenbier en handgesneden Belgische rock. 

 

Annelies Verbeke, 'Halleluja'

Alsof de J.D. Salinger van 'Nine stories' gemixt werd met Jan Eelens 'In de gloria'

Verbeke schept een wereld waarin nogal wat misgaat, maar waar iedere vorm van potentiële bodemloze tristesse afwezig blijft. Omdat ze oog heeft voor het komisch element dat soms inherent is aan de tragedie. Je lacht al eens hardop in 'Halleluja', haar vierde verhalenbundel.

 

Nhung Dam, 'Duizend vaders'

een debuut waarin zoveel verbeelding, vertelkracht en schrijfplezier vervat zit

Nhung Dam is een literair talent om in de gaten te houden. Een verhaal vertellen met elementen uit een verregaande verbeelding, uit sprookjes en dromen, dat iets vertelt over onze werkelijkheid en dat in een taal kunnen gieten die leesbaar is en deint als de zee... Dat is een kunst.

 

David Pefko, 'Daar komen de vliegen'

Pefko heeft het talent om brede verhalen te brengen, waarin je als lezer rücksichtlos ondergedompeld raakt

Pefko zette met Jerry Kirschenbaum een geloofwaardige en zachtaardige man neer die even betrouwbaar blijkt als de kerncentrale van Fukushima.

 

Vertaald

Alexandr Skorobogatov, 'Cocaïne'

Zelfbewust. Ironisch. Maar bovenal speels. 

Dit boek is in de eerste plaats een spel. Een spel met genres, met conventies en met taal. Maar ook de lezer wordt bespeeld. Bestaat er iets als 'actief lezen'? Het is één ding om de auteur als personage op te voeren, maar hier wordt ook de lezer het verhaal ingetrokken. Nooit eerder voelden wij ons tijdens het lezen zo betrokken bij een roman. 

 

Annie Proulx, 'Schorshuiden'

een literair onderzoek naar de geestelijke kronkelingen die het mensbeest door de eeuwen heen kenmerken

Meticuleuze research in combinatie met een verteldrift die tegelijkertijd het huidige tijdsgewricht niet uit het oog verliest. Op deze manier lijkt 'Schorshuiden' ons relevanter voor de vroege 21ste  eeuw dan pakweg 'The circle' van Dave Eggers.

 

Clarice Lispector, 'Het uur van de ster' 

een schrijfster in dezelfde categorie als Bohumil Hrabal of Italo Calvino

De sterkte van deze roman bevindt zich in de expliciet mannelijke blik die Lispector gebruikt om het wedervaren van Macabéa neer te zetten. Aanvankelijk verwarrend, maar uiteindelijk een toonbeeld van wat literatuur vermag: een vrouw die schrijft over een man die schrijft over een vrouw.

 

J.D. Vance, 'Hillbilly blues'

Een fascinerend boek over een onbekend stukje VS

Intrigerend beeld van hoe het is om op te groeien in een omgeving zonder noemenswaardige kansen op een goed leven.  J.D. Vance, zelf een Hillbilly, lukte het zich te onttrekken van zijn omgeving. Hij beschrijft de echte wereld van geweld, drank- en drugsmisbruik en geïnstitutionaliseerde armoede. 

Svetlana Alexijevitsj, 'Zinkjongens'

ronduit fenomenaal