Ook in het 25ste seizoen van de bekende interviewreeks deelt de zomergast een avond lang zijn favoriete film- en tv-fragmenten met de kijker. Deze vormen samen de leidraad voor een interview. In de eerste aflevering voelt presentator, Vlaamse muzikant en tv-maker Jan Leyers, componist Henny Vrienten (voorzichtig) aan de tand.
Verwachting
Vrienten (Tilburg, 1948) kennen we als zanger-bassist van de populaire nederpopgroep Doe Maar. Als de Brabantse band in '84 de handdoek in de ring gooit wegens de tol van het succes breekt menig meisjeshart in tweeën. Vrienten legt zich toe op het verdienstelijk componeren van muziek voor film, televisie en musical. Twee muzikanten die hoogtijdagen als 'popster' hebben gehad en nu gevierd zijn om hun composities en televisiewerk. Dat zou een tof gesprek kunnen worden qua rock-'n-rollverhalen. We verwachten te weten te komen wie Vrienten is, wat hem drijft en veel muziek natuurlijk.
Hoe zitten ze erbij?
De twee zetelen prettig in een sierlijke witte stoel aan een ronde witte tafel. Achter hen het scherm waarop de beelden voorbij komen met rustgevend bloemetjes- en zeepanorama tussendoor. Een houten podium omcirkelt hen. Op tafel water en wijn. Een relaxt, voortkabbelend, vriendelijk en beschaafd gesprek tussen twee zuiderlingen met zachte g die elkaar duidelijk mogen volgt. Een ouwe-jongens-krentenbrood sfeer. Leyers poogt door te vragen, Vrienten kaatst op die momenten de bal snel terug of af. We leren hem kennen als een bescheiden ambachtsman. Het achterste van zijn tong toont hij niet. Vrienten vermijdt conflicten, Jan zoekt ze niet op. Toch siert het Leyers dat hij nimmer de hoofdrol opeist of pusht. Dat het geheugen van Vrienten hem bij prangende vragen vaak in de steek laat, helpt de spanningsboog niet.
Klanken en geluid
Veel fragmenten gaan over (etnische) klanken (zingende Inuits en Baka-pygmeeën), componeren (Strawinsky), filmmuziek ('Quest for fire) en geluiden ('zwerflawaai' na de Amsterdamfilm van Van der Elsken, 'analoge ruis' na de nachtmerrieachtige circusscène met Romy Schneider, de opening van 'Once upon a time in the West') of juist het ontbreken ervan (‘Die große Stille’ over streng kloosterleven). Hij houdt van de oorsprong, de ruimte en dikte van klank, concentratie op de dingen om je heen. Dat komt goed over.
Poëzie
We associeerden Henny met muziek. Dat hij ook een poëziebundel heeft samengesteld was voor ons nieuw. Net zoals dat hij zo van boeken, de 'boekerij' in de kasten van anderen of neuzen op de vlooienmarkt houdt. Zijn favoriete gedicht 'Tyger Tyger' van William Blake wordt schattig opgedreund door een vijfjarig meisje en we krijgen ‘Little Gidding’ van 'de grootste modernistische dichter van de twintigste eeuw' T.S. Eliot liefdevol voorgeschoteld.
Al met al
Het vonkt nergens, er is weinig gepsychologiseer en veel beleefdheid. We hoopten op meer passie dan 'tintelende oren'. Op meer rock-'n-roll talk, nu alleen licht aanwezig bij Chet Baker en de ego clash tussen Chuck Berry en Keith Richards. De echt ruige anekdote komt nota bene via een tweet van de regisseur van de Bakerdocu! Vrientens antwoord op de Doe Maar 'Is dit alles'-quote verklaart de 'saaiheid'. Zijn gezin en goed werk leveren, dat is alles. Hij zoekt niet meer, heeft het geluk gevonden. Leyers heeft zijn charmante best gedaan, maar moet zondag het vuur toch meer aan de schenen leggen willen de kijkcijfers hoog blijven.
Tip 1: meer achtergrondinfo Henny Vrienten op de VPRO-website
Tip 2: kijk naar de herhaling op zaterdag 28/7 om 13u op ned 2
Tip 3: check 'Zomergasten' met tweede scherm.
Reageer