Museumnacht Amsterdam 2014

Mooie, maar hectische nacht

Hutjemutje: er is eigenlijk geen andere manier om de situatie op de pont naar Noord te omschrijven, vroeg in de Museumnacht 2014. We zijn op weg naar EYE, en we zijn niet de enigen. Eenmaal binnen treffen we een enthousiaste dj en een sfeervol paars verlicht café aan, maar we zijn vooral benieuwd naar de Anthony McCall-expositie op de eerste verdieping. McCall gebruikt alleen licht en geluid in zijn installaties: hoe effectief dat kan zijn, merken we als we half gehypnotiseerd worden door ‘Traveling wave’, waarin een golf van geluid onophoudelijk op je afkomt en weer wegebt.

Van de wat klinische sfeer bij McCall gaan we naar FOAM, waar foto’s van J.H. Engström alleen voor vanavond in hel licht en harde beats worden ondergedompeld met licht en geluid van The Future en Japanse geluidskunstenaars. De combinatie van Engströms foto’s van het Zweedse platteland en de licht- en geluidseffecten is een vreemde, maar fascinerende. In de zaal met werk dat Engström in Parijs maakte - deprimerender en grauwer dan de Zweedse foto’s - hangt een meer dreigend sfeertje. Nadeel is dat je Engströms foto’s niet los van licht en geluid kunt bekijken, maar het ‘ronddwalen in een bizarre nachtclub’-gevoel is ook wat waard.

In Arti et Amicitiae wordt vanavond de tentoonstelling/manifestatie Lustraum geopend. Het hele gebouw is erop ingericht je zintuigen te prikkelen, van de lichtsnoeren in de oude, statige trapleuningen tot het werk van Wunderkammer-kunstenaar Edwin Deen. Hoogtepunt is de Beingajellybar van beeldend kunstenaar Else van der Burgt en foodstylist Fiona Ivanov: een lange zwarte tafel met twintig soorten jelly – wij gaan voor nummer twintig, wodka met vlierbessen en vanille in een miniscuul plastic bekertje – in allerlei kleuren en van onderen verlicht. Lustraum loopt nog tot half november en is zeker een bezoekje waard. (Nummer twintig is trouwens erg lekker).

In de Portugese Synagoge - vanavond verlicht door duizend kaarsen - komen we even bij van de drukte. Er is genoeg moois te zien tijdens deze Museumnacht, maar het lijkt wel alsof de sfeer ondanks (of misschien mede door?) de grote drukte onpersoonlijker is, meer hectisch en minder – om maar een clichématige maar voor een festival behoorlijk essentiële term te gebruiken – gezellig. We peinzen er nog even over door, al luisterend naar de Portugees-Israëlitische zangvereniging Santo Servicio. Over mooi gesproken.

‘Stiekem vind ik mezelf een hele goede rapper.’ In het Stedelijk Museum is het bij de ‘biechten op papier’-workshop even druk als aan de bar. Worden er hier schuldgevoelens weggespoeld? In het kader van Bad Thoughts, een programma waar ook het Guilty Pleasure-café en Mood Tours bijhoren (een rondleiding door de zalen van het Stedelijk Museum, waarbij geschilderde uitdrukkingen van ‘slechte’ gevoelens als schaamte en jaloezie de nadruk krijgen) mag iedereen zijn diepste geheimen anoniem op een ansichtkaart schrijven. Sommige lijken onschuldig (zie boven; zie ook ‘Ik houd van flatgebouwen’), andere zijn sensationeler (‘Ik heb de gymzaal van de school per ongeluk in de fik gestoken’) en nog weer andere zijn - in een museum voor moderne kunst - vooral dapper te noemen (‘Sometimes I just don’t get modern art’). Het is de anonieme zondaar vergeven, waar in de grote Museumnacht hij of zij ook uiteindelijk beland is.    

Details Expo
Organisatie: N8, Stichting Museumnacht Amsterdam
Datum opvoering:
2014-11-01 00:00:00
Datum premiere:
01/11/2014 u