Het BIFFF - onze slotsom 2017

Het Brussels International Festival of Fantastic Film zit er op voor 2017. De 35e editie van het festival kon dit jaar rekenen op 180 gasten (in tegenstelling tot de 80 van vorig jaar) en 10% meer bezoekers dan vorig jaar. Negatievelingen kunnen dit linken aan de aanslag van 23 maart vorig jaar, die twee weken voor het BIFFF viel. Maar evenzeer heeft het te maken met de niet-aflatende gekheid van dit festival.

Toen we aanschoven voor een drankje na de film 'Hidden reserves' sprak een man van bijna middelbare leeftijd ons aan. Dat het publiek toch wel een beetje mocht zwijgen tijdens de films. Je komt immers naar een festival om naar films te kijken. En dan moet er gezwegen worden. Dat de jeugd dit commentaar geven misschien grappig vond, maar op zijn leeftijd vond hij dit toch maar storend.

Sja. Deze man was daarvoor op het BIFFF helaas aan het verkeerde adres. Feit: je gaat naar een filmfestival voor de film. Feit: het BIFFF is geen gewoon filmfestival. Hier ga je ook naartoe voor de ambiance, voor het publiek. En dit publiek is niet in staat te zwijgen, laat staan tijdens slechte B-films.

2017 was wat ons betreft echter een goed jaar, met een relatief rustig publiek dat wel degelijk kan zwijgen als een film goed in mekaar steekt. Het typische gehuil als er een volle maan op het scherm verschijnt, bleef grotendeels achterwege tijdens de films omdat we weinig films zagen waar dit aan bod kwam. Opener 'The girl with all the gifts' kon wel op gejoel rekenen als een schattig katje sneuvelde. 'Dragon' kreeg gelach bij de uitgesponnen strandscènes, 'Eat local' kreeg applaus toen een bejaarde vampier zich liet gaan met een machinegeweer.

Maar echte draken van films waar het publiek al zijn frustratie kon op afreageren, zagen we dit jaar niet. En ook de verschillende jury's gaven aan dat ze het moeilijk hadden gevonden om zich tot enkele prijzen te beperken. Steevast werd er de eervolle vermelding gemaakt van een film die naast de prijzen greep. The internationale jury vermeldde zo 'Vanishing time', een film die dit wat ons betreft niet verdiende. De Zilveren raaf (tweede prijs) ging gedeeld naar 'We go on' en 'The mermaid', De Gouden raaf (eerste prijs) was voor Safe neighbourhood. De Europese jury bekroonde Small town killers, waarbij 'Orbiter 9' een (verdiende) vermelding kreeg. De 7th orbit prijs voor alternatieve film ging naar 'Swiss army man' (geheel verdiend) met eervolle vermelding voor Saving Sally.

En zo zit het BIFFF er weer op voor dit jaar. De afwezigen hadden zoals steeds ongelijk, maar kunnen volgend jaar van 3 april tot 15 april 2018 hun leven beteren. Ons zal je daar alleszins terugzien.