V/C, ‘Pange lingua - music for corpus Christi’

Het galmen van een hostie

Sacramentsdag? Het hoogfeest van het allerheiligst sacrament? Of nog, voor wie een paar decennia geleden op de schoolbanken heel goed heeft opgelet: het Sanctissimi corporis et sanguinis Christi solemnitas? Het is een hoogfeest binnen de katholieke kerk, dat telkens op de tweede donderdag na Pinksteren valt. Kort samengevat wordt op dat moment een van de zeven sacramenten gevierd, met name de Heilige communie. Dat ritueel is op zijn beurt een verwijzing naar het moment waarop Jezus tijdens zijn leven aangaf altijd onder de gelovigen te zullen blijven en wel door middel van brood en de wijn, via dewelke zijn aanwezigheid voelbaar moet worden tijdens een eucharistie. Amen.

Omdat dit soort vieringen in de geschiedenis van de Kerk steevast door gewijde muziek moest worden opgeluisterd, zijn er een resem partituren overgeleverd, specifiek voor deze gelegenheid. De ‘Missa Pange lingua’ van Josquin Desprez is misschien wel de allerbekendste, zoniet alleszins een van de meest formidabele werken die van de polyfonist bewaard zijn gebleven. Dat net het Choir of Clare College (Cambridge) zich over deze mis buigt, is overigens een zegen.

Het ensemble, dat zich wereldwijd meer en meer tot een van de meest gereputeerde universitaire koren ontpopt, oogstte de voorbije jaren al heel wat bijval met een serie albums specifiek gericht op de clericale kalender. Dat ook de minder evidente episodes uit die kalender een uiterst beklijvende opname kunnen opleveren, bewijst deze ‘Pange lingua’. De absolute helderheid en de warmte van de perfect gebalanceerde, jonge stemmen brengt steeds opnieuw een verlichtende zindering teweeg.

De onorthodoxe, ja zelfs gewaagde repertoirekeuze van Graham Ross doet de rest. De luisteraar blijft immers niet in de vijftiende eeuw hangen. De dirigent verplaatst de muzikale actie naar latere eeuwen, eerst nog met het houvast van een toonzetting van Edward Bairstow. De harmonische verhoudingen beginnen echter te vertroebelen bij Pierre Villette en Olivier Messiaen, die allebei ‘O sacrum convivium’ op muziek hebben gezet. De wijze waarop hun beleving van moderniteit zich naar hun idioom heeft vertaald, is geweldig om te vergelijken.

Dankzij Francis Grier en Graham Ross krijgt behalve de twintigste eeuw (waarin ook Gerald Finzi opduikt) ook het heden een plaats. Dezelfde elementen die de kwaliteit van het Choir of Clare College in historische muziek uitmaken, keren hier terug: feilloze techniciteit en een warmbloedige totaalklank. Organist Michael Papadopoulos zet ten slotte de puntjes op de i. De i van imposant.

Details Album
Het galmen van een hostie
Dirigent: Graham Ross
Koor: Choir of Clare College, Cambridge
Organist: Michael Papadopoulos
Label: Harmonia Mundi
Distributie: PIAS