Ja, wij verschoten er ook van, maar ook in Lier zitten vandaag de dag nog jonge bands te werken tot ze ooit, misschien, doorbreken. Of net niet, dat kan ook. Wanneer wij voor het eerst met Sky Castles geconfronteerd worden, is het een mes dat langs twee kanten snijdt. Het - jawel - octet onder leiding van songschrijver Jona Koekelcoren bezit speelsheid en enthousiasme, maar anderzijds ook genoeg kwaliteit en panache: een kwaliteit die zich vooral weet te vertalen in het complexe geluid van de groep.
Om dat te omschrijven, mag je niet over één nacht ijs gaan. Enerzijds bezit het de mentaliteit van wat indie zou moeten zijn en word je ook nog eens te pas en te onpas geconfronteerd met brass. Maar anderzijds past het ook perfect in het de stal van de garagepoppers. Een klankenpallet dat zich vertaalt in een bron van energie en één dat we binnen onze landsgrenzen nog niet gehoord hebben. En zelfs internationaal wordt het moeilijk, want verder dan invloeden van alles wat met Jack White te maken heeft en een tikkeltje Girls en Kinks komen we niet.
Misschien moeten we daar ook nog het trompetgeschetter à la Beirut aan toevoegen, want als er één instrument de bovenhand neemt op openingsnummer ‘Lovesick’, is het dat wel. Zonder dat het stoort overigens, want alle acht vinden ze - hoe rommelig het soms ook mag klinken - hun plaatsje in het geheel. En dat zonder dat de nummers bombastisch gaan klinken en/of het gaat storen.
Iets wat ‘Used to be friends’ alleen maar weet te bevestigen, want als Sky Castles echt ergens in uitblinkt, is het in samenspel, wat verder alleen maar in hun voordeel werkt. De nummers die Koekelcoren voor zijn band schrijft, zijn één voor één zo catchy dat ze, mits wat geluk, kunnen uitgroeien tot hymnes.
Het enige spijtige aan ‘Camp, not kitsch’ is de kwaliteit van de opname zelf, dat met een beperkt budget en in een korte opnametijd is opgenomen. Zo mist het veel nog veel productiewerk en is de mix nog verre van ideaal, maar dat ze dit helemaal zelf in elkaar gebokst hebben, stemt ons wel weer vrolijk. Als je dit al kan met deze middelen, dan vragen wij ons af waar het gaat eindigen met Sky Castles.
Dat we ze dan ook maar drie sterren geven, is puur uit voorbehoud, want als ze zo verder blijven puzzelen, gaan zelfs vijf sterren te weinig zijn met de tijd. Wat ons tegelijkertijd ook doet denken aan het feit dat het al heel lang geleden is dat we nog zo lyrisch waren over een debutant uit eigen land.
Reageer