Sigur Rós keert terug op het voorplan. Na hun vorige album ‘Með suð í eyrum við spilum endalaust’, gingen de wegen van de verschillende groepsleden een tijdje uit elkaar. Bezinning heeft Sigur Rós raad gebracht, want met ‘Valtari’ kunnen ze met trots hun volgende stap aan de wereld tonen.
Dat deed de groep tijdens ‘Valtari hour’, een groots opgezet streaming event, waarbij de nieuwe plaat wereldwijd exact om zeven uur ’s avonds zijn première beleefde. Daarmee legt Sigur Rós de critici de woorden in de mond. ‘Valtari’ is namelijk het equivalent van een traag voorbijschuivende wereld, waar hoop, weemoed, existentiële vraagtekens, vreugde en geluk in elkaar verstrengeld een gevecht aangaan om zich los te rukken.
Vooruitgestuurde songs als ‘Ekki mukk’ en ‘Varud’ deden al vermoeden dat Sigur Rós niet zou terugkeren naar het punt waar ze bij hun laatste worp stopten. Met ‘Með suð í eyrum við spilum endalaust’ was de band verder richting pop opgeschoven dan op basis van het debuut ‘Agaetis byrjun’ ooit voor mogelijk gehouden leek. ‘Valtari’ brengt Sigur Rós op een ander punt in hun wonderlijk verhaal: dat waar het viertal beslist nog dwarser te gaan liggen en tegen de lawine in te vechten die ze zelf op gang hadden gebracht. Dat alles in slow motion.
De twee al genoemde songs, maar ook het meeslepende ‘Rembihnútur’ zijn songs die amper percussie verdragen, maar wel openspatten als een verfrissende zomerbui wanneer de groep daartoe het startsein geeft. Als dat al gebeurt. ‘Dauðalogn’ en ‘Varðeldur’ voeren je mee naar de meest etherische uithoeken van het Sigur Rós-spectrum. Het eerste doet wat religieus aan, met zijn woordenloze koorgezangen, terwijl het tweede drijft op een piano die als net een vlinder een grillig patroon uittekent.
Het afsluitende ‘Fjögur pianó’ tekent voor een somber orgelpunt. In een klein uur heeft Sigur Rós je daarmee weggezogen uit de weidse, glooiende velden waar ze na hun vorige album beland waren, en zit je op een andere, immens mooie, op het gemoed werkende plek. Eentje die met een bladerdek overkoepeld is.
Met ‘Valtari’ stelt Sigur Rós zijn fans voor een beproeving. Zij die het totale oeuvre van de atmosferisch IJslandse bands een warm hart toedragen, zullen vermoedelijk weinig moeite hebben om de vier verder op hun reis te vergezellen. Anderen, die enkel de naar de radio lonkende songs van Sigur Rós kennen, zouden bij deze ‘Valtari’ wel eens hard kunnen wegrennen. Voor alle duidelijkheid: wij zijn helemaal mee (en ondersteboven)!
Reageer