Rhiannon Giddens, 'Freedom highway'

Giddens speelt toneel

Wie weet dat Giddens voor haar solodebuut 'Tomorrow is my turn' producer T-Bone Burnett onder de arm nam (verantwoordelijk voor langspelers als Costello's 'King of America' en Counting Crows' 'August and everything after'), heeft al een aardig idee wat voor soort artieste Giddens is. Net zoals bij Gillian Welch en Joe Henry is een langspeler uit haar koker het resultaat van diepgaande affectie voor het ambacht van songschrijven. Alle drie brengen ze muziek die refereert aan verhalen uit het verleden, zonder zich daarbij als pilaarbijters te gedragen.

Songs worden opgebouwd al betroffen het minitoneelstukken, compleet met personages die naar de empathie dingen van de luisteraar. 'You can take my blood but not my soul/Day by day I work the line/Every minute overtime/Fingers nimble, fingers quick/My fingers bleed to make you rich': je hoeft geen expert te zijn in de wereldgeschiedenis om te weten over welke periode Giddens in opener 'At the purchaser's option' het heeft. Wat ook opvalt, is het onnadrukkelijke meesterschap van de musici waarmee ze zich wist te omringen (luister bijvoorbeeld naar die slepende orgeltjes). Een beetje professionele sessiemuzikant kan soul, blues en countrymuziek at random produceren, maar die muziek relevant laten klinken is een andere zaak. Hier klinkt iedere noot alsof ze zo moest klinken.

'Better get it right the first time' is daar een voorbeeld van: spoken word wordt er gecombineerd met de luie tenorsax van Patrick Bartley. Op papier een opmerkelijke combinatie, op plaat klinkt het even natuurlijk als koffie en melk. 'We could fly' klinkt als Norah Jones. Wie de indruk zou kunnen krijgen dat 'Freedom highway' potentieel zwaarwichtig is, raden we aan te luisteren naar 'Hey bébé'. Giddens klinkt alsof ze een glaasje champagne te veel op heeft, dat soort prettige lichthoofdigheid ('Man, you're so smooth when your hips start to move'). Het daaropvolgende 'Come love come' laat zich tijdens de openingsnoten dan weer kennen als een humeurige bluesrocker. Stemmingen schieten heen en weer, maar nergens werpt ze zich op als een emotionele dwingeland.

'The hope six demolition plan' van PJ Harvey dient zich misschien aan als vergelijkingsmateriaal voor deze lp, maar bij Giddens ontbreekt grimmigheid. Ambitieus, warmbloedig, speels, doorwrocht: 'Freedom highway' herbergt een regenboog aan klankkleuren. Dit gaan we nog vaak beluisteren.

Details Album
Platenlabel: Nonesuch records
Jaar:
2017
Tracks:
  • At the purchaser's option
  • The angels laid him away
  • Julie
  • Birmingham sunday
  • Better get it right the first time
  • We could fly
  • Hey bebe
  • Come love come
  • The love we almost had
  • Baby boy
  • Following the north star
  • Freedom highway