Grappig om te zien: enkele festivalgangers zaten met hun rug naar het podium tegen de hekken uit te rusten en waren zich van geen kwaad bewust toen O’Brother zonder aankondiging het podium betrad. Kort daarna werd de zittende menigte opgeschrikt door een indrukwekkende wall of sound. De zo goed als lege Marquee vulde zich snel voor deze sludgerockende jongens uit Atlanta. Talloze nieuwsgierigen aanschouwden een van dé ontdekkingen van deze Pukkelpopeditie.
De sound kan je vergelijken met het zwaarste van Queens Of The Stone Age gemixt met de dromerige vocalen van Sigur Rós. De zang van Tanner Merritt is namelijk een van de belangrijkste geheime wapens van O’Brother. Zijn dromerige zangstijl clasht perfect met de reteharde songs en zorgen voor een verfrissend contrast. Hoogtepunten zat: opener/tweeluik ‘Machines pt 1’ en ‘Machines pt 2’ zetten de toon en ‘LO’ laat de band van zijn meest hitgevoelige kant zien. Dat de band al een knoert van een stempel weet te drukken op hun allereerste Europese show, wil veel zeggen. Wij zijn verkocht!
Reageer