Myrkur, 'Mareridt'

Satans kleine elfje levert een subliem werkje af.

Hoe komt een braaf meisje in Satans naam in aanraking met blackmetal? De Deense Myrkur - artiestennaam van Amalie Bruun - gooit haar tweede langspeler op de markt na een zeer succesvol debuut en de live-ep ‘Mausoleum'. Na een lange tournee door Europa en de VS werd vrouwe Myrkur geplaagd door nachtmerries. Enkele doodsbedreigingen vanuit de blackmetalcommunity deden hier weinig goeds aan. Myrkur begon haar dromen neer te pennen om zo tot de kiem van ‘Mareridt’ - Deens voor nachtmerrie - te komen.

Hoeveel kritiek Myrkur ook over zich heen kreeg, wij waren vanaf de eerste luisterbeurt verknocht aan Myrkurs geweldige debuutplaat uit 2015. Myrkur slaagde erin haar zoete gezangen af te wisselen met demonisch gekrijs, en gaf de kleine folklore-elementen in haar muziek genoeg ademruimte om op te gaan in het atmosferische blackmetalgeheel. ‘Måneblôt’ verklapte in elk geval al dat Myrkur deels dezelfde koers zou blijven varen. Het nummer drijft op een bezeten blastbeat met alle elementen die je daarbij zou verwachten. Myrkur krijst, om dan te evolueren naar een poeslieve fluisterstem, even op adem te komen in een traditioneel folkensemble, waarna je terug de demon over je heen geworpen krijgt. De gelaagdheid en variatie die dit nummer alleen al aan de dag legt, is iets wat we helaas al te vaak moeten missen in moderne blackmetal.

Myrkur betrekt steeds meer traditionele folkelementen in haar plaat dan op voorganger ‘M’, mede dankzij het gebruik van een 15e eeuws Zweeds strijkinstrument, de 'nyckelharpa’, die Myrkur bij het schrijven van elk nummer gebruikte. Luister naar het sublieme ‘Crown’ waar een eenzame piano en enkele atmosferische elementen de sfeer drukken en enkel Myrkurs stem je naar de uitgang kan leiden. Dit is een nummer waar zelfs onze hardnekkigste corpsepaint het bij laat afweten. ‘Elleskudt’ is dan weer meer dan een beetje schatplichtig aan ‘Onde børn’ uit ‘M’, maar als Myrkur hier op de rem gaat staan, het wit van de ogen toont en schreeuwt om de ‘little mice...following me’ gaat het haar op je armen overeind staan. Net zoals ‘Funeral’, waarop Chelsea Wolfe een eind komt meekreunen bovenop enkele logge gitaarakkoorden die klinken als een knetterend houtvuur.

Er staan te veel sublieme passages op ‘Mareridt’ om ze allemaal op te sommen. Parkeer dit schijfje gewoon in je playlist en ontdek de donkere kant van een lieflijk natuurmeisje. Hoe Myrkur de atmosferische passages live aantrekkelijk gaat maken, is nog maar de vraag, maar wat de plaat betreft, hebben wij geen enkele twijfel.

Details Album
Band:
Myrkur
Album:
Mareridt
:
Jaar:
2017
Tracks:
  • Mareridt
  • Måneblôt
  • The Serpent
  • Crown
  • Elleskudt
  • De tre piker
  • Funeral (Feat. Chelsea Wolfe)
  • Ulvinde
  • Gladiatrix
  • Kætteren
  • Børnehjem