Mumford & Sons, 'Babel'

Same same... but different

Toen we in 2009 voor het eerst 'Sigh no more', het debuut van Mumford & Sons, aan onze oren blootstelden, was het meteen feest. Heerlijk album, geen dertien in een dozijn maar toch toegankelijk en een ferm schot in roos. Probeer dat drie jaar later met de 'moeilijke tweede' maar eens te evenaren. Na de eerste luisterbeurt (zelfs na de eerste noten) weet je het meteen: de heren hebben niet krampachtig geprobeerd om hun sound te vernieuwen. Ze zijn op hetzelfde elan verder gegaan en hun typische geluid is dan ook van mijlenver herkenbaar. Leve de banjo! Hier en daar heeft het viertal wel wat bijgeschaafd: zo klinkt Marcus Mumford rauwer en zijn de nummers hoorbaar meer gericht op grote concertzalen. Niet moeilijk om het allemaal live voor je te zien.

'Babel' trapt vastberaden af: een gedecideerde riff die laat horen dat Mumford en de zijnen er weer staan. Radiohit 'I will wait' kan ons ook wel bekoren: de balans tussen verbetenheid en melancholie slaat aan geen van beide kanten door. Het opgejaagde banjoriedeltje wringt er zich ongegeneerd tussen. Na de eerste drie tracks heb je al door dat er een lijn te trekken is in de opbouw van de nieuwe nummers: rustig begin, dan volle gas, weer wat kalmer om daarna nog even alles uit de kast te halen. 'Whispers in the dark' is een goed voorbeeld, evenals het niet voluit gaande 'Holland road' of het uitgesneden livenummer 'Lover of the light'.

'Ghosts that we knew' is een stuk rustiger: de stem van frontman Mumford wordt hier sterk naar voor gehaald en daarom springt het nummer er ook uit. Met succes! Minder succesvol is het korte 'Reminder': weinig elementen trekken onze aandacht, waardoor het nummer voorbij is voor we het goed en wel beseffen. Geef ons dan maar het krachtige 'Broken crown' waarbij het lijkt alsof Mumford alle frustratie uit zijn longen perst.

Ook de teksten van 'Babel' zijn voor interpretatie vatbaar. Aangezien Marcus Mumford zich al in verschillende interviews liet ontvallen dat hij de luisteraar zelf wil laten bepalen waarover hij precies zingt, gaan wij ook geen moeite doen om voor jou te interpreteren. Luister dus vooral zelf. Als je het eerste album grijsgedraaid hebt en toe was aan meer van hetzelfde, word je met 'Babel' op je wenken bediend. Als je een nieuw geluid verwachtte, ben je eraan voor de moeite en vind je het misschien allemaal maar eenheidsworst. Waarschijnlijk geen formule die de luisteraar zal blijven slikken, maar Mumford & Sons heeft in ieder geval bewezen dat hun ijzersterke debuut geen toevalstreffer was.

Details Album
Band:
Mumford & sons
Album:
Babel
Platenlabel: Island Records / Universal
Jaar:
2012
Tracks:
  • Babel
  • Whispers in the dark
  • I will wait
  • Holland road
  • Ghosts that we knew
  • Lover of the light
  • Lovers' eyes
  • Reminder
  • Hopeless wanderer
  • Broken crown
  • Below my feet
  • Not with haste
  • For those below
  • The boxer
  • Where are you now