Me And My Drummer, 'The hawk, the beak, the prey'

Duitse eenvoud en tromgeroffel

Me And My Drummer weet met een kleine instrumentale bezetting grootse dingen te doen. Veel meer dan een piano, synthesizer, zang, drums en een grote dosis talent heeft dit tweetal niet nodig. Met een mix van synth- en indiepop, folk en elektro creëren ze - een soms duistere - intensiteit. De door drums gedreven songs krijgen een melancholisch randje door het open en frisse stemgeluid van Charlotte. Luisteraars van Bat For Lashes, Björk en Florence and the Machine zullen zeker vallen voor dit duo.

Zangeres en toetsenist Charlotte Brandi en drummer Matze Pröllochs leerden elkaar kennen toen ze bij verscheidene theaterproducties in Tübingen werkten. Daar kwamen ze er algauw achter dat hun muzikale interesses en ideeën overeenkwamen. Een fusie van gelijkgestemden ontstond en de weinige vrije tijd die ze toen hadden staken ze gelijk in het schrijven en componeren van een handvol songs. Er hebben wel wat creatief bloed, zweet en tranen gevloeid, maar ze werden daardoor wel opgemerkt door het label Sinnbus, waarbij ze inmiddels onder contract staan.  

Het bloed werd niet verspild en prijkt nu op de cover van het debuutalbum van het Berlijnse tweetal. De bandnaam zegt het al: die 'ik en mijn drummer' zijn terug te horen in de tracks. Matze legt in iedere track een straffe drumbeat neer. Die ritmische hartslag loopt in de indie-elektro single ‘You’re a runner’ dan ook langzaam op naar een over de rand vallend crescendo. Terwijl Charlotte in Lykke Li-achtige stijl voor de tedere, intieme kant van de track zorgt.

De piano neemt het qua intensiteit op tegen de strak gespannen drumvellen in ‘Down my couch’. De stevige aanslagen op de toetsen in combinatie de krachtige vocalen vegen hier de vloer aan met Matze. Maar ook de ingetogenheid van het pianospel en gelaagde vocalen komen aan bod, zoals bij ‘Mother shell’, waar we eerder het gevoel hebben naar een IJslandse of Noorse band te luisteren dan naar een Duitse.

Waar in ‘Phobia’, ‘Heavy weight’ en ‘So foreign’ nog hevig geflirt wordt met elektro en synthesizers ontdoen de twee zich daar totaal van in afsluiter ‘Runner (Reprise)’ waar gekozen is voor een uiterst minimale instrumentale begeleiding. De ijzige folkpop steekt hier de kop op waardoor de aandacht nog meer gaat naar Charlotte’s tedere stemgeluid.

Wij durven best op de grote trom te slaan om aandacht voor dit stel te vragen. Met de release van 'The hawk, the beak, the prey' zou het geheel niet gek zijn als ze ook bij ons opduiken op muzikale feestjes voor nieuw talent zoals het Metropolis festival.

Details Album
Concert datum:
18-05-2012
Album:
The hawk, the beak, the prey
Jaar:
2012
Tracks:
  • Phobia
  • Rain kids
  • You're a runner
  • Mother shell
  • Don’t be so hot
  • The wings
  • Down my couch
  • Heavy weight
  • So foreign
  • Runner (reprise)

Nieuwsbrief 7/7