Kodaline, Rock Werchter

Van stal tot stadion

De laatste vijf jaar heeft Kodaline een bochtige weg afgelegd. Zo blijft er van de intieme popmuziek uit de Rotonde van 2013 nog maar weinig over op een festival als Werchter. Ook al was de Barn uiterst gezellig ingekleed, honderden lampjes incluis, toch werd dit optreden een moeilijke afweging tussen de huiskamer en het stadion.

Tijdens de eerste seconden van de set speelden er al dilemma’s op. Met het rockende ‘Ready’ als opener leek het alsof Kodaline het (volgens ons onterechte) imago van tienermeisjesband moest compenseren door de gitaren een tikkeltje harder te zetten. Gelukkig klonken ze al gauw weer vertrouwd met nummers als ‘Brand new day’ en vooral ‘Love like this’. Dankzij een folky mandoline klonk dat bijzonder innig, zeker toen de sfeervolle lampjes aangingen, al kon de band diezelfde sfeer niet het hele uur aanhouden.

De ambitie die frontman Garrigan op het grote podium ervoer, deed hem namelijk de nek om. Halverwege ‘Love like this’ begon zijn stem het stilaan te begeven, en ook in ‘One day’ hoorden we duidelijk een overbodige prestatiedrang. Jammer, want zijn prima kopstem had een vlekkeloze show opgeleverd. Maar hij wilde het publiek stevig vastgrijpen en had daar zo zijn eigen trucjes voor: tussen hevige uithalen door wilde de man minstens eenmaal per lied – 19 keer in totaal, we hielden de tel bij – de aandacht van 'ROCK WERCHTER?!'.

Ook de hit ‘High hopes’ verloor veel kracht door de grootschalige uitvoering, vooral na ‘Autopilot’ dat net met alweer een veelheid aan ooh’s had bewezen dat de band beter in een grote arena had gestaan. Desondanks verdienen de drie andere liedjes uit de tweede helft van de set hier een ereplaats: de fijne versie van obligate afsluiter ‘All I want’, hun interpretatie van de Kygo-collaboratie ‘Raging’ – nog veel beter als band – en een nieuw en pakkend dramatisch lied, online bekend als ‘Ready to change’.

Hoewel de uitvoering en het teveel aan animo gedurende het hele optreden te wensen overlieten, waren de meeste songs on point. Vergeet dus geen YouTube-filmpjes van het laatstbeschreven nummer te (her)bekijken. Wij hopen dat het nieuwe album meer zulke veranderingen zal laten horen dan ‘Brother’, maar het staat alleszins vast dat deze songs de stadiondeuren met recht openen.