Julien Baker, Botanique

Een intieme kathedraal

Wie afgelopen weekend in Brussel was, kon enkele hoogdagen van de confessionele singer-songwriters beleven. Op zaterdag kleurde Mount Eerie de Brigitinneskapel nog bloedrood, een dag later toverde Julien Baker de botanische Rotonde om tot een intieme tombe. Anderhalf jaar geleden bezocht ze de Botanique al met ‘Sprained ankle’ – zogezegd haar eerste Europese show, om ‘Happy to be here’ als volledige cirkel in te leiden – ditmaal bracht ze haar nieuwste worp ‘Turn out the lights’ mee.

Gauw een crash course voor wie deze muzikante (onterecht) is ontgaan: Julien Baker is een fragiele, 22-jarige soloartieste uit het zuiden van de Verenigde Staten, die een groot deel van haar discografie wijdt aan seksuele identiteit en verslavingen in een christelijke omgeving. Het resultaat daarvan hoorden we intussen dus al op twee ontzettend eerlijke en poëtische albums.

Dat het publiek die songs – vooral van het eerste album – mee fluistert en tegelijk de hand op het hart houdt, zouden we nog kunnen wijten aan mooischrijverij. Baker weet de thematiek immers ook live duidelijk over te brengen. Maar de enkeling die zondag al dan niet van emotie flauwviel, zal nog net kunnen bevestigen dat het meest overweldigend juist de manier is waarop Baker die muziek op het podium brengt.

Het eerste nummer ‘Appointments’ start met een lange intro die compenseert voor albumopener ‘Over’. Daarmee laat Baker meteen zien waartoe ze instrumentaal in staat is: het optreden begint met loops vol soundscapes, wat ze de rest van de avond telkens blijft herhalen zonder saai te worden. Ze laat ons horen hoe ze haar gitaar perfect beheerst, maar ook haar effecten minutieus uitkiest en het meeste uit de combinatie van beide haalt.

Hoewel de set na verloop van tijd als veel van hetzelfde kan aanvoelen, blijft het geen uur lang bij breekbare en sferische gitaren. Tijdens titellied ‘Turn out the lights’ verbouwt ze de Rotonde tot een overstuurde kathedraal, in ‘Televangelist’ laat ze haar Nord toepasselijk als een orgel klinken. En dan nog die zang: ongelooflijk beheerst, met gemak én gewoon altijd even knap. Zo herinneren wij ons Julien Baker onder het zondagse hemelrond, als een poétesse maudite die behalve haar genie, live toch vooral haar kunde toont.

Copyright foto: Kaitlin Gladney 

Details Concerten
Concert datum:
12 november 2017