The Good, The Bad & The Queen, 'Merrie land'

Prachtige bitterzoete ode aan een twijfelend land

Damon Albarn heeft op zijn vijftigste het meest politiek geïnspireerde album uit zijn lange carrière gemaakt. De man die doorgaans als de beste jobhopper van muzikale pet kan wisselen wanneer hem dat het beste past, zag het afgelopen jaar de noodzaak om een plaat te maken over zijn geliefde Groot-Brittannië, een land met uitgesproken tradities dat twijfelt. De Brexit is daar het exponent van. Om deze plaat te maken, zocht Damon Albarn voor de tweede keer zijn wapenbroeders van The Good, The Bad & The Queen op. Die supergroep met pionier van de afrobeat Tony Allen op drums, bassist Paul Simonon (legendarisch geworden bij The Clash) en Simon Tong (voormalig gitarist van The Verve) bleek dit keer het ideale vehikel om ‘s mans mijmerende overpeinzingen in pakkende muziek te gieten. Dit thema past immers minder bij Albarn’s succesgroepen Blur of Gorillaz.

Om het eerst even over de muziek op ‘Merrie land’ te hebben: die blijft steeds overeind als een statig herenhuis. Bas en drums gaan in een permanente interactie met een kaduke, melancholische orgelsound. Als vergane glorie een sound heeft, dan is het deze. Geen enkele van de ervaren muzikanten heeft bovendien de neiging om zelf eens een veldgoal te maken. Daardoor is ‘Merrie land’ misschien wel de meest coherente plaat uit Damon Albarn zijn hele carrière.

De sound baant de weg voor de anders mogelijk wat zwaar op de maag liggende teksten. Albarn staat niet vooraan op de barricaden, maar neemt de positie in van de filosoof die van achter zijn raam gadeslaat hoe het Verenigd Koninkrijk verdeelder dan ooit raakt, en waar de unieke eilandcultuur enerzijds als schild gebruikt wordt om de eigen identiteit te beschermen, en waar anderzijds diezelfde Britse waarden de brug zouden moeten vormen om anderen te omarmen. En dan is er nog die verdomde Brexit zelf, en de andere onvoorspelbare gevolgen ervan.

Referenties naar wat Damon Albarn duidelijk een historische vergissing vindt, zijn er in overvloed. ‘Nineteen seventeen’ bijvoorbeeld waar hij het met ‘I see myself moving backwards in time today / From a place we can't remain close to anymore’ afstand neemt van zijn geliefde land. ‘Drifters and trawlers’ gaat integraal over wat er mogelijk met de visindustrie gebeurt, mochten de hele Brexitonderhandelingen geen deal met de Europese Unie opleveren. En zo heeft elke song op deze prachtige bitterzoete ode wel zijn directe en minder directe verwijzingen naar de twijfelende natie die het Verenigd Koninkrijk vandaag is.

Foto © Aaron Richter

Details Album
The Good, The Bad & The Queen_Merrie Land cover
Band:
The Good, The Bad & The Queen
Album:
Merrie land
:
Jaar:
2018
Tracks:
  • Introduction
  • Merrie land
  • Gun to the head
  • Nineteen seventeen
  • The great fire
  • Lady Boston
  • Drifters & trawlers
  • The truce of twilight
  • Ribbons
  • The last man to leave
  • The poison tree