Franz Ferdinand, 'Always ascending'

De herkenbare aanstekelijkheid doet het weer

Le nouveau Franz Ferdinand est arrivé. En dat mag deze keer erg letterlijk genomen worden. Zo werd gitarist Nick McCarthey midden 2016 opgevolgd door Julian Corrie en vervoegde Dino Bardet (ex-1990’s) de band nadat de opnames van ‘Always ascending’ voltooid waren. Het is de eerste echte Franz Ferdinand in bijna vijf jaar (het uitstapje met Sparks als FFS uit 2015 even niet meegeteld). De plaat werd opgenomen met Philippe Zdar (bekend van Cassius) achter de knoppen die wilde dat aan ieder nummer evenveel aandacht werd geschonken.

‘Always ascending’ opent met de gelijknamige titeltrack en wanneer de song in een dancenummer over lijkt te slaan, land je alsnog met beiden voeten in de Franze klei. ‘Lazy boy’ is dan weer een autobiografisch nummer over het omarmen van de zelfverklaarde luiheid van frontman Kapranos. In ‘Paper cages’ klinkt Kapranos dan weer als vanouds als de observerende verteller die je elk moment lijkt te willen verklappen hoe de wereld en het leven nu echt in elkaar zitten.

Meer maatschappelijk observaties zijn ook te vinden in ‘The Academy Award’ waarin 'the Academy Award for good times goes to you' met de nodige tongue-in-cheek moet geïnterpreteerd worden. Het is immers een ironische prijsuitreiking aan iedereen die op social media zijn of haar topmomentjes deelt en zo naar (h)erkenning zoekt.

Eenzelfde sneer is te vinden in ‘Glimpse of love’ waarin Kapranos "Love is gonna come as a photographer" zingt. Het nummer drijft op een synthesizerdeuntje dat aanleunt tegen ‘Auf achse’ van hun debuutplaat en zich meteen in je oor nestelt. Vervolgens is het de beurt aan ‘Feel the love go’: een dark-disconummer, inclusief potsierlijke saxofoonsolo aan het einde. Hierdoor lijkt het nummer ontstaan uit de geslaagde mash-up van Franz Ferdinands ‘Can’t stop feeling’ en Donna Summers ‘I feel love’, dat op de setlist van hun laatste tour prijkte.

Zdar lijkt ook in zijn opzet geslaagd: zo zijn er geen nummers die moeten onderdoen, maar zijn er ook amper songs die er (ondanks wat de titel van de plaat doet uitschijnen) echt bovenuit steken. Ondanks deze bemerking werkten de nieuwe nummers tijdens hun doortocht in The Flame wel. Laat het nu ook van deze herkenbare aanstekelijkheid zijn dat Franz Ferdinand het moet hebben op deze plaat. ‘Always ascending’ klinkt niet vernieuwend, maar bevestigt wederom het metier en de succesformule van de Franzen.

Het nieuwe werk kan je live beluisteren op 28 februari in Vorst Nationaal, waar The Vaccines het voorprogramma verzorgen.

Details Album
Album:
Always Ascending
:
Jaar:
2018
Tracks:
  • Always Ascending
  • Lazy Boy
  • Paper Cages
  • Finally
  • The Academy Award
  • Lois Lane
  • Huck And Jim
  • Glimpse Of Love
  • Feel The Love Go
  • Slow Don't Kill Me Slow