De bandleden van Alt-J bewezen met hun bandnaam alvast dat ze de shortcuts van Apple meester zijn. Verder gekscheren ze Wu Lyf-gewijs al eens met de media en plaatsen ze Baby Spice maar al te graag bovenaan hun lijstje van meest belangrijke invloeden.
Alt-J probeert heel hard om niet te brengen wat een ander al heeft voorgedaan, en doet met die stelling alle opgeplakte vergelijkingen van de hand. Het valt moeilijk te negeren dat hun samenzang als Oud Engelse folk in de oren klinkt, en stiekem denken we verder aan een mengeling van Radiohead en Mumford & Sons.
We kunnen natuurlijk niet ontkennen dat wat ze doen vernieuwend is. Al was het maar de grenzeloosheid van hun ideeën die zich op 1001 manieren vertaalt in hun muziek: ‘Mathilda’ refereert aan de emotionele laatste woorden van een huurmoordenaar uit de film 'Léon: the professional’, bij ‘Taro’ drijven je gedachten zo een beetje naar een dwalende Cote D’Or-olifant in de rood zanderige Kalahariwoestijn en ‘Fitzpleasure’ zou dan weer over zinloos straatgeweld gaan. De samenhang is misschien wat ver te zoeken, toch zijn we enorm positief over het debuut van een naam die we ooit als onuitspreekbaar hebben weggewuifd.
Alt-J bewijst met hun concepten dat ze de wiskundige verandering, waar de driehoek voor staat, alvast hebben doorgevoerd. Weinig driehoeksmeetkunde is dan ook nodig om te bevestigen dat 'An awesome wave' een meer dan geslaagd en verfrissend debuut is.
Reageer