Het heeft even geduurd, maar 2012 heeft eindelijk een uitstekend indiepopplaatje voortgebracht. Indiepop is een vage term in de steeds groter wordende encyclopedie van genreaanduidingen -er is zoveel muziek die zowel indie als pop is -, maar even ter verduidelijking: we hebben het over het soort obscure pop met een heerlijke tingeltangelgitaar, een springerige bas, poepsimpele drums en niet de sterkste doch hartverwarmende zang. Het soort pop dat schatplichtig is aan de legendarische labels K-Records (Talulah Gosh) en Sarah Records (The Orchids, The Sea Urchins) en aan bands als Belle & Sebastian en Camera Obscura, die zich vijftien jaar geleden al aan dat geluid te goed deden.
Het desbetreffende plaatje heet ‘Europe’ en het is van het Brits-Australische Allo Darlin’, een band die bovenstaande omschrijving als gegoten past. Allo Darlin’ geeft geen moer om vernieuwing, het viertal onderscheidt zich liever met steengoede gitaarpop die even subtiel als catchy is. Op ‘Europe’ krijgen we de ene memorabele hook na de andere om de oren gesmeten. Het is gewoon smullen van het zonnige gitaargepingel in nummers als ‘Capricornia’, ‘Europe’ en ‘The letter’. Twee ukelele-ballads in de vorm van ‘Some people say’ en ‘Tallulah’ zijn dan weer een welgekomen variatie voor al dat glimlach uitlokkend goeds.
In vergelijking met hun titelloze debuut uit 2010 is er niet veel veranderd, maar de band klinkt gewoon veel hechter. Vroeger hadden we soms nog het gevoel dat Allo Darlin' te veel steunde op frontvrouw Elizabeth Morris en haar ukelelegerammel. Op ‘Europe’ zijn de arrangementen rijker en strakker. Morris is niet langer het fundament, maar haar honingzoete stem en ontwapenende lyrics, met het hart op de tong en gezongen in dat schattige Australische accent, zijn wel nog steeds de ultieme charmefactoren.
‘Europe’ ging recht op de volle vijf sterren af, ware het niet dat afsluiter ‘My sweet friend’ jammer genoeg iets te onopvallend is. Allo Darlin’ scoort negen op tien, vier en een half op vijf, maar bij Cutting Edge ronden we naar beneden af, streng maar rechtvaardig. Vier sterren dus, maar als Allo Darlin’ zo blijft groeien, dan is de vijfde gewoon voor de volgende plaat.
Reageer