Felix Van Groeningen

Interview met Felix Van Groeningen

“Mijn leven had ook zo kunnen verlopen”

Eindelijk is ie er dan: de eerste Hollywoodfilm van de Gentse regisseur Felix Van Groeningen. ‘Beautiful Boy’ toont op een pakkende, pure en realistische manier hoe een vader probeert om te gaan met de drugsverslaving van zijn zoon Nic. “Dit verhaal is ontzettend herkenbaar voor me. Ik heb ook geëxperimenteerd met drugs. Ik had evengoed op het 'slechte' pad kunnen belanden”, vertelt Van Groeningen.  

‘Beautiful Boy’ is een echte Van Groeningen-film geworden. Was het moeilijk om je eigen zin te kunnen doen in dat hele Hollywoodcircus?

'Dat viel goed mee. Nu, ik moet wel toegeven dat het moeilijker was dan een film draaien in België. Enerzijds kan je veel meer doen en zijn de budgetten een pak groter, maar anderzijds spelen er ook veel meer belangen mee. Soms overweldigde die hele Hollywoodmachine mij wel. Maar ik ben gewoon mezelf gebleven. Ik heb echt mijn tijd genomen tot alles volledig goed zat. En uiteraard heb ik af en toe op m’n strepen moeten staan om bepaalde keuzes te verantwoorden. Dat was niet altijd makkelijk, maar dat verliep steeds beter en beter. Ik kreeg veel appreciatie omdat mijn werkwijze ook tot goede resultaten leidde, waardoor er ook echt naar me geluisterd werd.'

Hoe is de film precies op je pad gekomen?

'Vijf jaar geleden was ik vaak in LA om ‘The Broken Circle Breakdown’ te promoten naar aanleiding van de Oscars. We hebben de film dan naar enkele producenten gestuurd in de hoop ‘talk of the town’ te worden. En dat is eigenlijk wel goed gelukt, want ik kreeg veel aanbiedingen, onder andere van Plan B, het productiehuis van Brad Pitt. Zij hadden de rechten liggen op de boeken van David en Nic Sheff, met het plan om er een film van te maken. Er was al een soort van eerste versie, maar die was nooit in productie gegaan. En toen ze ‘The Broken Circle Breakdown’ zagen, dachten ze: Felix is de juiste man hiervoor. En eigenlijk hadden ze wel gelijk. Ik was meteen overtuigd omdat ik het gevoel had dat ik met dit project een verschil kon maken.'  

Je hebt Brad Pitt een paar keer ontmoet. Dat was even slikken waarschijnlijk?

'Ik zat plots met zo’n grote meneer aan tafel, dus uiteraard was dat best impressionant. Maar eigenlijk verliep dat allemaal heel vlot. Ik voelde me ook snel op mijn gemak omdat het nu eenmaal ging over iets waar ik goed in ben: verhalen vertellen en hoe je dat moet aanpakken. Brad is echt een heel fijne, slimme, creatieve en gevoelige mens. We hebben een aantal dagen samen aan het scenario gewerkt, en eigenlijk zijn er dankzij hem wel een aantal doorbraken in het verhaal gekomen. Hij had enkele supergoeie ideeën. Welke? Dat ga ik niet verklappen. (lacht)'   

‘Beautiful Boy’ is gebaseerd op de memoires van vader David en zoon Nic Sheff. Heb je hen ook ontmoet?   

'Toen ik die boeken gelezen heb, ben ik meteen voor die familie gevallen. Ik voelde me echt verbonden met hen. Op een heel spontane manier zijn we dan eigenlijk bevriend geraakt. Ik ben bijvoorbeeld bij David op bezoek geweest. Eerst alleen, later met de belangrijkste mensen van de crew. Om te voelen hoe die familie in elkaar zit. We hebben ook veel foto’s gekregen, waarop we de outfits van de personages konden baseren. Da’s ongetwijfeld enorm positief geweest voor de film.'

Nic is heel erg op zoek naar zichzelf. Heb jij ook zo’n periode meegemaakt?  

'Zeker. Iedereen gaat daar op een of andere manier wel door denk ik. Ik ging net als Nic op zoek naar manieren om met het leven om te gaan. Ik heb ook geëxperimenteerd met drugs. Soms ging ik zwaar uit. Maar evengoed kon ik me optrekken aan literatuur en muziek, net zoals Nic. Da’s ook een reden waarom ik die film gemaakt heb. Omdat het allemaal heel herkenbaar was voor me. Dit had evengoed mijn verhaal kunnen zijn. Mijn leven is nu volledig anders gelopen, maar voor hetzelfde geld was dat anders gegaan.' 

Timothée Chalamet geeft gestalte aan Nic, dé rising star in Hollywood op dit moment. Dat zorgt meteen voor wat extra publiciteit, een mooie meevaller. 

'Ja, maar toen ik met het selectieproces bezig was, was ‘Call me by your name’ (de doorbraakfilm van Chalamet, die ook een Oscar won, red.) nog niet in de zalen verschenen. De fuzz die er nu is rond Timothée was er toen dus nog niet. Maar goed, het is natuurlijk terecht dat hij een van de rising stars van Hollywood genoemd wordt, want het is een geweldige acteur. Ik ben echt voor zijn charme gevallen. En dat was ook belangrijk voor die rol. Dat je meteen iets voor zijn personage voelde, meeging in zijn verhaal. Timothée heeft zoveel energie. Ik voelde dat meteen toen hij de auditieruimte binnenkwam. Hij heeft nergens schrik voor en gooit zich volledig.'

Hoe is zijn auditie precies verlopen?

'Ik ben eerst een koffie met hem gaan drinken om wat te praten over koetjes en kalfjes.  Ik doe dat vaak, want audities zijn al hard en kil genoeg. Ik wil de kandidaten eerst wat beter leren kennen. Da’s nog altijd geforceerd natuurlijk, maar de sfeer is toch wat relaxter. Timothée was in het begin eigenlijk vrij schuchter. En blijkbaar was dat opzettelijk omdat hij mensen soms wegblaast en overweldigt met zijn enthousiasme. Hij wou dat nu bewust niet doen. Maar dat heeft maar twee minuten geduurd. (lacht) Vol energie begon hij allerlei ideeën op tafel te gooien. Ik was echt verkocht. Het is ook gewoon een keiharde werker. En in de 1ste, 2de en 3de ronde van het selectieproces stak hij telkens met kop en schouder boven de rest uit. Ook de chemie met Steve Carell, die zijn vader David speelt, zat volledig goed. Het klikte echt tussen die twee.'

Klopt het dat je absoluut Steve Carell wou voor de rol van David?

'Ja, Steve is de eerste acteur die we benaderd hebben en hij heeft eigenlijk heel snel toegezegd. Hij had de boeken gelezen, ‘The Broken Circle Breakdown’ gezien en na een telefoongesprek van een halfuur was alles in kannen en kruiken. Uiteraard vind ik hem een goeie acteur, maar op basis van interviews voelde ik ook een klik met hoe hij is in het dagelijkse leven. Een heel toegewijde vader. Als hij bijvoorbeeld draaidagen in Canada heeft, vliegt hij in de weekends terug naar huis. De planning van de film moet echt op zijn agenda afgestemd worden zodat hij zoveel mogelijk bij zijn kinderen kan zijn. Ik vind dat schoon. Steve kon zich dus ook volledig herkennen in het verhaal en hij heeft dat supergoed gedaan. Heel breekbaar ook. In interviews vertelde hij achteraf dat hij het na een draaidag moeilijk vond om zijn rol van zich af te schudden omdat het zo intens was. Ik had dat niet door, maar nu snap ik dat wel. En dat maakt hem ook zo’n geweldige acteur.'

Heb je zelf iets meegenomen uit de film? Een levensles?

'Wel, ik vond het een heel inspirerend verhaal. Aandoenlijk ook om zo’n sterke familie te zien omgaan met de verslaving van hun zoon. Ik heb ook gelijkaardige dingen gezien in mijn familie en onder vrienden en het deed mij nadenken hoe ik daar toen mee omgegaan ben. Er is nog zoveel onkunde en schaamte als het over verslavingen gaat. Er wordt ook neergekeken op zo’n mensen. Alsof ze volledig verantwoordelijk zijn voor wat hen overkomt. Ik heb geleerd om een verslaving echt als een ziekte te zien. En dat je nooit mag opgeven en op alle mogelijke manieren moet proberen helpen.'

Verwijs je daarom ook naar de drugscrisis in Amerika op het einde van de film? Omdat er nog veel onwetendheid is over deze problematiek?  

'Ik vond het zeker belangrijk om het verhaal door te trekken naar de situatie vandaag. Ik wil met de film blootleggen hoe er nog steeds neergekeken wordt op mensen met een verslaving, dus daarom wou ik ook tonen dat dat ook nu nog altijd een groot probleem is.'

De film wordt goed onthaald. Hoop je op een Oscarnominatie?

'Nee, zot. (lacht) Je mag dat niet doen. Ergens ben ik er misschien wel mee bezig, maar je mag je daar niet door laten leiden. Als het gebeurt, zou het natuurlijk fantastisch zijn. Het is gewoon al fucking waanzin dat we daarover aan het praten zijn. Ik zou ontzettend dankbaar zijn, vooral voor de film. Ik vind dat die het verdient. Maar als het niet gebeurt, mag dat ook geen afbreuk doen aan het resultaat.'

En nu? Opnieuw een Hollywoodfilm draaien?

'Wel, ik ben eigenlijk nogal een gewoontebeestje. Voor mijn vorige drie films heb ik bijvoorbeeld met exact dezelfde crew samengewerkt. Draaien in Hollywood was dus een hele ervaring. Alles ligt nog open. Ik ben bezig met nieuwe projecten, misschien hier, misschien in Amerika. Ik wil ook niet te veel dingen tegelijkertijd doen, want dat is niet voor mij weggelegd. Ik heb nu de luxe om op het gemak te beslissen wanneer ik 100% zeker ben. Ik ben onlangs ook papa geworden (Felix kreeg in juni een zoontje, Rufus, met actrice Charlotte Vandermeersch, red.). Sinds april is de film klaar en daarna heb ik ook gewoon even van het vaderschap genoten. Ik wil dat ook zo goed mogelijk doen en volledig beleven.'