'Ice age 4' deed het meer dan behoorlijk in de bioscoop, dus een videogame met dezelfde titel zou vast ook scoren. Toch voelden ze bij Activision dat er meer nodig was om het publiek te lokken. Waarom niet teren op het succes van de alomtegenwoordige Olympische Spelen? ‘Ice age 4: contintenal drift – arctic games’ bezorgde ons in ieder geval bij voorbaat koude rillingen. Niet vanwege het decor van ijs en sneeuw. Het was een angst die ons bekroop. Een angst die uitschreeuwde: ‘Laat dit alsjeblieft niet zo’n verschrikkelijk spel zijn als we vrezen’.
In de film komen Manny en zijn kudde onzacht in aanraking met een piratenbende. Het spel voert dezelfde personages op, maar vertelt een eigen verhaal. Sid stuit op zijn eigen unieke wijze op een schat: een gigantische eikel opgevuld met fruit. Blijkbaar vinden zowel Manny’s vrienden als de piratenbende deze schat de moeite waard om strijd voor te voeren. Bloed vergieten ze niet. Ze organiseren wel Arctische Spelen. Beide teams nemen het tegen elkaar op in tien verschillende disciplines om daarna de buit over te laten aan de winnaar.
De verhaalmodus praten de hoofdpersonages aan elkaar in tussenfilmpjes waarin de humor uit de films komt bovendrijven, vooral dankzij de dialogen. Dialogen die op ons schijfje enkel in het Engels terug te vinden waren en dan nog zonder ondertitels. Geen slapstick voor de allerjongsten dus, wat voor een kinderspel toch een minpunt is. De presentatie van deze game is dus teleurstellend, ondanks een handvol goede grappen. Getuige ook daarvan het akelig lege hoofdmenu.
Dit spel moet het dus hebben van tien disciplines, die uiteraard niet meer zijn dan tien minispelletjes. De verhaalmodus heb je op een goed halfuur helemaal doorlopen en in die tijd heb je letterlijk alles gezien wat dit spel te bieden heeft. Alle minispellen zijn oké, maar er schijnt niets nieuws onder de zon. In deze verzameling van tien zitten er ook wat te veel spellen die variëren op hetzelfde type gameplay. We tellen een drietal races die telkens een ander doel hebben, maar de manier waarop ze spelen blijft dezelfde. Ook hier steekt de gebrekkige presentatie de kop op. Voor elke minigame zie je in uitgeschreven Engelse teksten wat je moet doen. Omdat ze bovendien niet altijd even duidelijk zijn, dwingt dit spel je tot onnodige trial and error. Alweer niet al te kindvriendelijk.
Om de zeer beperkte speelduur toch te rekken, is er nog de obligate multiplayer. Hierin kan je het tegen elkaar opnemen in opnieuw diezelfde disciplines. Activision doet hier helaas niets origineels mee, zodat je gewoon opnieuw dezelfde kunstjes afmaalt. Tijdens al deze spellen kan je ook nog gewone en speciale, robijnrode eikels verzamelen die toegang verlenen tot bonusmateriaal. Verwacht ook hier niet al te veel van, want met deze zijactiviteit s speel je enkel afbeeldingen uit de film vrij.
‘Ice age 4: continental drift – arctic games’ is op vele vlakken een teleurstellende game. De minispellen zijn best oké, maar het zijn er veel te weinig en ze zijn ook verre van origineel. De ontwikkelaars drijven mee op het succes van de film, terwijl ze ook nog eens teren op de Olympische Spelen. Dit lokt waarschijnlijk heel wat publiek, maar wij laten deze game liever links liggen.
Reageer