Isle Of Dogs

Zieke honden, zotte mensen.

Isle of Dogs bewijst wederom dat stijl en verhaal perfect combineerbaar zijn. Achter de pluizenbollen vinden we een pijnlijk herkenbaar verhaal rond doofpotoperaties en corrupte overheden. Een maatschappijkritisch verhaal vertellen met schattige hondjes? Wes Anderson kan dat.

Megasaki’s burgemeester Kobayashi vindt dat het welletjes geweest is met al de snotterende zieke honden in zijn stad. Dankzij de steun van het volk, die hij won met nogal wat propaganda, komt er een decreet dat alle honden onmiddellijk verbant naar Trash Island. Een van die vele verbannen honden is Spots, de waakhond van Kobayashi’s achterneefje. De twaalfjarige telg, Atari genaamd, is er niet al te fel mee opgezet. Hij trekt naar het vuilniseiland en gaat op zoek naar zijn hond. Hierin wordt hij bijgestaan door vijf honden die hun stem krijgen van de trouwe tweevoeters van Anderson: Bill Murray, Jeff Goldblum, Bob Balaban, Bryan Cranston en Edward Norton.

De strakke stijl van Isle Of Dogs borduurt verder op het succes van Fantastic Mr. Fox, maar blijft verbazen. Van de kleinste, knikkende hondenkop tot ruime shots van het gedeserteerde vuilniseiland: alles lijkt tot op de millimeter berekend. De stijl brengt zelfs een eigen humor voort, zoals een neerstortend vliegtuig dat bijna tot buiten de frame sputtert om dan plotsklaps met een scheve looping een ommekeer te maken, zodat het vliegtuig toch maar in het midden van je beeld naar beneden dwarrelt.

De banale commentaren dat Anderson stijl boven verhaal plaatst, kunnen we bij deze doorprikken. Een aanklacht tegen malafide overheden en fascisme ligt er vingerdik op. Kobayashi’s obsessie voor katten en afgunst voor honden kan op z’n zachtst gezegd radicaal genoemd worden. Zodanig radicaal dat hij besluit om een heel ras uit de maatschappij te verwijderen. Sounds familiar?

Hoewel Isle of Dogs duidelijk met zware thema’s zwaait, voelt het verhaal bijzonder licht aan. Kleinere verhaalelementen, zoals de relatie die Atari ontwikkelt met één van de honden, werken vertederend. De manier van vertellen valt op z’n minst speciaal te noemen, want heel wat verhaalstukken krijg je voorgeschoteld in het Japans. Toch komt elke boodschap perfect aan. Soms met een lach, maar vaak als een mokerslag.

De releasedatum van Isle of Dogs is goed gekozen. Met mensen als Trump en Erdogan aan de macht kan het haast niet actueler. Anderson bewijst hiermee dat hij niet alleen existentiële (Moonrise Kingdom), maar ook actuele thema’s aankan. Hij is een meester in het vertellen, en doet dat op een verdomd prachtige manier.

Isle of Dogs is vanaf nu verkrijgbaar op dvd.

Details Nu in de zalen
Regie: Wes Anderson
Jaar:
2018
Speelduur:
105 min.