The cured

Wat als zombies te genezen zijn? Wat als je je na het per ongeluk opeten van je broer terug wil re-integreren in de maatschappij en hiervoor bij je schoonzus, wiens man je dus verslonden hebt, mag gaan inwonen? Wat als niet iedereen het idee van gerehabiliteerde zombies zo aanvaardbaar vindt?

In 'The cured' heeft een virus lelijk huis gehouden in Ierland en werd een groot deel van de populatie vier jaar lang getransformeerd tot vleesetende zombie-achtigen. Gelukkig werd er uiteindelijk een medicijn gevonden. 75% van de zombies is ondertussen genezen, 25% blijkt resistent. Senan is een van de gelukkigen die ondertussen genezen is, maar hij torst wel het schuldgevoel van het opeten van zijn broer met zich mee. Zijn schoonzus, een rol van Ellen Page, nodigt hem uit bij haar te komen wonen, maar niet iedereen is 'The cured' zo goed gezind.

Regisseur David Freyne werkt in zijn debuut dit originele uitgangspunt intelligent uit. Zijn zombies zijn een weinig verhulde metafoor voor sociale discriminatie. 'The cured' is zonder twijfel een zombiefilm met de nodige scare momenten, maar toont zich toch vooral als psychologische reflectie op schuld en angst voor het onbekende. Vooral de interacties tussen Ellen Page en Sam Keeley als Senan, en Senans interactie met zijn kleine neefje en met Tom Vaughan-Lawlor, zijn vriend uit het genezingskamp, zijn intrigerend.

Freyne geeft zijn personages de kans om te evolueren op een heel geloofwaardige manier, zonder in zwart-witdenken te vervallen. Naar het einde toe vliegt de film een beetje uit de bocht, vermoedelijk in een poging de genrefans voldoende te pleasen. Tot dan was 'The cured' echter een fascinerende toevoeging aan het zombie-genre.

Details Nu in de zalen
Jaar:
2017
Speelduur:
95 min.