Wat gaat het hard voor 'The Avengers' van Joss Whedon. De film bracht wereldwijd al meer dan een half miljard dollar op en dan rekenen we de fenomenale box office in de Verenigde Staten er nog niet eens bij. Daar verbrak 'The Avengers' het openingsweekend-record van de laatste Harry Potter-film door zo'n 300 miljoen euro binnen te rijven. Dat de film meer dan een miljard euro zal opbrengen, is nu al zo goed als zeker.
Zelf keken we om een aantal redenen uit naar 'The Avengers' van Joss Whedon: ten eerste omdat het bij ons weten de eerste keer is dat een aantal comic book-helden op dergelijke manier samen op het scherm te zien zijn, een clash van ego's waar omzichtig mee omgesprongen moet worden.
Eigenlijk méér nog omwille van de regisseur: Whedon kan ons tot zijn fans rekenen sinds wanneer we in een vorig leven 'Buffy the vampire slayer' begonnen te volgen: een frisse wind in de vampierverhalen die een aantal conventies volgde, maar er ook zeer hard mee rammelde en met dialogen om u tegen te zeggen, zowat het handelsmerk van Whedon. Idem daarna met 'Firefly', de te vroeg ter ziele gegane spacewestern-serie waar later de film 'Serenity' uit voortvloeide. Laten we niet vergeten dat Whedon daarnaast ook het scenario mee schreef voor de eerste 'Toy story' en dat hij een comic-fan van het eerste uur is. Niet voor niets was hij een tijd lang verbonden aan de filmversie van 'Wonder woman', die hij echter nooit van de grond kreeg.
Zomervertier in de cinema is vaak pulp, op een paar uitzonderingen na ('The dark knight', anyone?). Zo ook deze 'The Avengers'? Ja, want op zich is het de ongelaagde strijd tussen goed en kwaad die wordt bovengehaald, waarin we Loki (Tom Hidleston) en zijn bondgenoten een aanval zien inzetten op onze blauwe planeet. Maar ook nee, omdat Whedon doet waar hij goed in is: de personages in al hun 2D-heid toch 3D maken.
Groot, groter, grootst: zo zou je de karaktereigenschappen van de Hulk (Mark Ruffalo, een betere Bruce Banner dan Edward Norton), Thor (Chris Hemsworth), Captain America (Chris Evans) en Iron Man (Robert Downey Jr.) kunnen noemen en Black Widow Scarlett Johansson en Samuel L. Jacksons Nick Fury proberen maar om de a-mannetjes in toom te houden. Het leidt tot een goed gebalanceerd geheel met verbaal vuurwerk waar je minstens om de vijf minuten strike mee ligt. Echt zelden zo goed oprecht gelachen met een film als deze.
Groot, groter, grootst: zo zou je de verschillende indrukwekkende actiescènes kunnen noemen. Whedon speelt met New York als was het met Lego: enorme ontploffingen, instortende gebouwen (goed dat 9/11 al zo lang geleden is), megamonsters! De technologie laat Whedon toe om alles naadloos in elkaar over te laten vloeien en bezorgt je een thrillride van jewelste. En is dat niet de reden waarom je naar deze film was gaan kijken?
Reageer