RW12 dag 1 Main Stage

Wat moet je in Goths naam op klaarlichte dag aanvangen met een band die het best in het donker gedijt? Best veel, zo bleek op Rock Werchter, want Within Temptation (***) hield zichzelf goed staande én wist een fanschare die toch tot aan de geluidstoren reikte te bekoren. Toegegeven: de transitzone vooraan stond eerst niet helemaal vol, wat later kon je er niet meer in (al kan dat te maken hebben met Rise Against dat een half uur later zou spelen, maar we geven het voordeel van de twijfel).

Twintig jaar al zitten de heren van Blink-182 (****) (niemand die ooit willen zeggen heeft waarvoor die 182 eigenlijk staat) in het vak. Maar toch was dit pas hun eerste doorgang op het tuinfeest van ome Herman. De drie kerels staan altijd garant voor een feestje, en dit was deze keer niet anders. Vanaf de aftrap ('Feeling this') was er een grijns te merken bij de bandleden. En niet alleen bij hen, ook het publiek liep warm voor de punkrock waarmee ze de wereld veroverden. Hits volgden elkaar op, afgewisseld door wat minder bekende nummers.

Hoewel frontman Robert Smith van headliner The Cure (***) inmiddels al een hoog zombie-allure heeft, waren we erg onder de indruk van hoe verdraaid engelachtig zijn stem nog steeds klinkt. Een volle maan boven het podium maakte het allemaal nog zoveel sfeervoller. Ondanks de prachtige muziek verloren Smith en co wel vrij snel de aandacht van het publiek, wellicht door de minimale interactie en de apathische indruk die ze gaven. Maar dat werd uiteindelijk goedgemaakt met twee memorabele afsluiters 'Friday I'm in love' en 'Boys don't cry'.