De man die zijn baard liet groeien

Gekke haardrachten en vreemde tekeningen

Tweet

'Hij was een mooie man, met een breed voorhoofd en een prachtige baard.' Een vreemd, veelal stil figuur ook. Olivier Schrauwen laat zijn protagonist figureren in een zevental verhalen. De plot van de vertelsels is meestal erg simpel, doch doeltreffend. De schilderachtige tekenstijl komt complex over, maar bestaat meestal uit een eenvoudige lijnvoering en basale inkleuring.

De belevenissen van de man met de baard spelen zich op de meest uiteenlopende plaatsen af. We vertrekken in een soort wrede versie van wat je kinderboek-Congo zou kunnen noemen. Vervolgens komt de tekenklas aan bod. Duidelijk een inspiratiebron van de auteur en niet onterecht want het levert twee ongewone en grappige verhaaltjes op. Voorts dendert Onze Man op zijn ros 'Buce Phallus' door sprookjesachtige werelden. Als Schrauwen humor gebruikt, is deze van hoge kwaliteit en doet hij dit met een erg goed gevoel voor timing. Een groepje nonnen die langs de weg het wiel van een wagen vervangen. Sterk beeld, schitterend uitgewerkt. De manier waarop Baardmans zijn ex-collega's Bertus en Jos toespreekt is dan weer recht-voor-de-raap en bijzonder grappig. De absurditeit maakt de vergezochte gebeurtenissen vaak juist aanvaardbaar en soms hilarisch.

De tekenstijl bekoorde ons zeker, maar volledig veroverd kunnen we ons niet beschouwen. Maar misschien is dat ook niet de bedoeling van dit eerder kunstzinnig werk. Hoewel hij zich beperkt tot schijnbaar eenvoudige tekeningen, verschuilt er zich een gelaagdheid in de simpele gezichten en vaak zwart-witte achtergronden. De vormgeving springt soms alle kanten op en de basiskleuren, als ze aanwezig zijn, verharden het beeld. Een vloeiende consistentie is slechts een enkele keer aanwezig, niet toevallig is de inkleuring dan ook genuanceerder. Alles bij elkaar heerst er een zekere onwerkelijkheid doorheen de verhalen, ten volle ondersteund door de grafische vormgeving. Het album is een knap staaltje van vakmanschap als kunstenaar. Hiervoor ook een pluim geven aan uitgeverij Bries voor de mooie uitgave.

'De man die zijn baard liet groeien' wist ons voornamelijk te verleiden, naast de ongewone tekenstijl, door de uitstekende humor die af en toe de kop opsteekt. Enkele van de verhaaltjes spraken aan door de ongewone voorvallen of de setting in een wrede sprookjeswereld waar lelijke kwezels de sardienen voor de plaatselijke vorst vergeten. Wij kunnen liefhebbers van de Negende Kunst dit mooie, tweede album van Olivier Schrauwen ten zeerste aanbevelen. Wees klaar om raar op te kijken, besmuikt te lachen met Ottomaanse hoeren en het verhaaltje van de kat en de muis toch nog eens opnieuw te bekijken om doorheen de vlekkerige chaos de waanzin te ontdekken. Een mooi prentenkabinet met een hoek af.

Jona De Beuckeleer