Zidrou & Porcel, ‘Ridder Brayard’

Heen en weer geschipper

Na hun tweede kruistocht keren heer Bohemond Brayard en de jonge monnik Rignomer goedgemutst terug naar hun kasteel. Ze worden overvallen door een Arabische die niet op haar mondje gevallen is en zich voorstelt als prinses Hadiyatallah. Brayard neemt haar gevangen maar stuit even verder op een groepje rabauwen die ook jacht maken op de jongedame. Ze staan onder leiding van Brayards strijdmakker Scorback, die een mooi losgeld hoopt te krijgen voor de prinses.

De twee besluiten hun hereniging te vieren op het kasteel van Brayard. Een vrolijke thuiskomst is het niet bepaald: vrouwe Waudru zeurt en klaagt nog altijd even luid en Brayards kinderen blijken achterlijk, verwend of verkwezeld. Wanneer een brief opduikt waarin Hadiyatallahs vader een escorte eist om zijn dochter thuis te brengen in ruil voor het losgeld, is het trio dan ook binnen de kortste keren weer op pad voor een tocht vol gevaren en avonturen.

Met het tweede deel van ‘De Adoptie’, het geslaagde begin van de nieuwe reeks ‘Shi’ en dit one-shot drukt Zidrou opnieuw zijn stempel op dit stripnajaar en allicht ook op enkele top-tiens. De laatste jaren staat zijn naam namelijk garant voor straffe verhalen. Die worden vaak getekend door Spaanse talenten. Zidrou en Porcel werkten eerder al samen voor ‘Folies Bergère’, over de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, en ‘De Nar’, dat zich ook afspeelt in de middeleeuwen. Porcel houdt niet koppig vast aan zijn stijl maar maakte alles wat ronder en zachter voor deze komische road movie.

De uitgeverij kondigde ‘Ridder Brayard’ aan als ‘Zidrou goes Monty Python’ en die vergelijking werd gretig opgepikt door collega-recensenten. Zidrou schreef jarenlang humoristische reeksen genre ‘Dokus de Leerling’, ‘De Boss’ en ‘De Kannibrallen’. Hier en daar een mopje in het verhaal smokkelen mag dus geen problemen opleveren.

Er zijn ook best komische momenten, in goeie ouwe running-gag-style à la Goscinny: de schunnige liederen die Brayard ter plaatse verzint, de instant-heiligen die Rignomer oproept bij al het ongeluk dat hem overkomt, de onheilstijdingen van het thuisfront die Brayard onverschillig laten tot blijkt dat zijn geliefde hond Butor naar de eeuwige jachtvelden getrokken is… Zelfs Brayards slachtpartijen hebben een komisch effect.

Maar Monty Python, dat lijkt ons net iets te hoog gegrepen. Het verhaal schippert heen en weer tussen rake one-liners, een road movie, gewelddadige gevechten, emotionele bekentenissen, absurde heiligenlevens… Het prachtige, zij het nogal melodramatische einde maakte het onaffe gevoel dat wij onderweg hadden, wel enigszins goed. Zo is ‘Ridder Brayard’ toch geen topstrip geworden. Niet elke zwaardslag kan raak zijn. 

Details Strips
Scenarist: Zidrou
Tekenaar: Francis Porcel
Uitgeverij: Dargaud
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
80