Wauter Mannaert, ‘Yasmina & de aardappeleters’

Heerlijk ecologisch sprookje

De Yasmina uit de titel is een fluks lagere schoolkind met één grote passie: koken. Niet zomaar koken, meneer, maar veggie style, en dan nog bij voorkeur met zelfgeplukte eetbare kruiden die in het wild groeien. Voor haar dagelijks voorraadje groenten doet ze een beroep op de bejaarde Cyriel en jonge snaak Marco. De eerste spuit lustig insecticiden rond, de laatste is een zelfverklaarde ecotuinier die al eens een zaadbommetje durft gooien.

Dat Yasmina - een wat meer piepe versie van ouwe getrouwe Sam - bij die twee tegenpolen langsgaat blijkt vooral een noodzaak te zijn. Ze woont samen met haar voltijds werkende papa in een krap appartementje, dus breed hebben ze het niet. Vlees is dus voor hen een quasi onbetaalbare luxe - wat het eigenlijk standaard zou moeten zijn. Wanneer de tuintjes van Cyriel en Marco platgewalst worden door een industriële aardappelteler, is dat voor Yasmina een ramp. Ze trekt op onderzoek uit en ontdekt dat de snoodaard van dienst niet veel goeds van zins is.

Vanaf dan verandert ‘Yasmina & de aardappeleters’ van een ecologisch sprookje in een soort scifi verhaal met genetisch gemanipuleerde aardappels in een hoofdrol. Laat dan ook nog net eens de wetenschapper die daarvoor verantwoordelijk is pal boven Yasmina wonen. Het is een ingeving die niet meteen geloofwaardig is, maar dat is de rest van dit voorts spannende avontuur ook niet. En dat is niet erg, want de doelgroep - iedereen benedens de twaalf jaar - zal daar vrolijk lak aan hebben.

Wauter Mannaert, die zich eerder al liet opmerken met uitstekende graphic novels als ‘El Mesias’ - ook al met een boodschap - en ‘Weegee’, mikt dus duidelijk op de jongere lezer en slaagt daar met verve in. ‘Yasmina & de aardappeleters’ leest als een trein, heeft de nodige dosis humor en kaart maatschappelijke thema’s - kansarmoede, duurzame voeding - op een frisse manier aan. En we wisten al dat Mannaert een begenadigd tekenaar is, maar deze keer is iedere pagina meticuleus uitgewerkt, met heel veel variatie, zorg en liefde. Straf.

Ook straf: Yasmina moet een van de eerste protagonisten in de geschiedenis van het Belgische beeldverhaal zijn met een migratie-achtergrond. En knap van Mannaert dat hij van die achtergrond geen thema an sich maakt. Eindelijk, zouden we durven te stellen. De wat vreemde superheldenfinale had dan weer wat ons betreft niet echt gemoeten. Dat neemt niet weg dat ik mijn eigen klein gebroed al te graag dit fijne ecologische sprookje laat verorberen. Met of zonder mayonaise.  

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Wauter Mannaert
Uitgeverij: Dargaud
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
144