Van Rijckeghem & Du Caju, 'Little England 1: Ruby'

exotisch verleidelijk

Het is moeilijk om met eer onder de radar te vliegen. Maar het is net die kwaliteit die van 'Little England' zo'n aangename strip maakt.

Wellicht doen we dit album onrecht aan door haar in de eerste zin als 'onopvallend' te omschrijven, maar dat is wel waar we naartoe willen. Dit album, het eerste deel van wat hopelijk een langlopende reeks wordt, is zonder meer goed. Een avontuur zoals we dat graag lezen, maar eentje dat lijdt aan onder de immense traditie waar het zo mooi deel van uitmaakt.

Maar eerst de feiten: het verhaal speelt zich af, zoals de titel aangeeft, in Little England: een wijk in de stad Moulmein – en daardoor deel van Birma, het huidige Myanmar. Het is 1941 en in Europa woedt de tweede wereldoorlog. In Azië is alles nog rustig – of zo lijkt het toch. Jonathan is zestien wanneer zijn moeder sterft. Hij blijft alleen achter bij zijn vader, een Britse commandant en man met aanzien in het koloniale beleid van het land.

Wanneer Jonathan de enthousiaste Amerikaanse kapitein Dawkins ontmoet, gaat er voor de jongen een nieuwe wereld open. Dawkins kijkt verder dan het koloniale toelaat. Hij gaat op zoek naar het echte Birma. De buitenwijken van de stad, de plaats waar mooie vrouwen de rijke Britse elite ter wille zijn.

De achterafsteegjes, waar ook de onderwereld woont. De revolutionairen, de Japanners. Zij die een in een deelname aan de oorlog grote opportuniteiten zien.

Jonathan, een jongen van zestien, bevindt zich plots in het middelpunt van een nieuwe, verleidelijke maar gevaarlijke wereld.

Enige voorkennis over de tweede wereldoorlog in de Stille Zuidzee, is handig. Doch, allesbehalve noodzakelijk. Scenarist Jean-Claude van Rijckeghem slaagt er wonderwel in om al die achtergrond te laten waar ze thuishoort, doch zonder ze ooit uit het oog te verliezen. Wat echt telt zijn de verrassend fris uitgewerkte personages en hun Avontuur – met een grote A.

Jonathan wordt gedropt in een mysterieuze, exotische wereld. In een tijd, koloniaal en lang geleden, die wij enkel via via kennen.

Via films - de mysterieus exotische sfeer van Thomas Du Caju's tekeningen deed ons bij momenten aan 'Indiana Jones' denken - maar voornamlijk via strips. De duizenden verhalen waarin een kind, journalist, piloot of liftjongen een ander continent betreedt, de jungle trotseert en nieuwe culturen ontdekt.

De klassieke stripreeksen dus, de verhalen waar 'Little England' zich zowel in stijl als vorm aan meet. Dit album wil het warm water niet opnieuw uitvinden - het wil er deel van uitmaken, en dat op de best mogelijke manier. Een ambitieus plan dat niet zonder risico is. De oceaan is al immens.

Toch moet je toegeven dat de makers in hun opzet slagen. Je leest en je geniet. Onvoorwaardelijk, want dit verhaal heeft je meteen mee - maar het stopt te snel. Nu, met haar 48 pagina's, is de strip te bescheiden. We hadden de indruk dat het inhoudelijk iets te snel moest gaan. Alsof een dikkere versie, eentje waarin de scenarist meer ruimte krijgt, beter zou zijn.

Maar we beseffen dat dit wishful thinking is. 'Little England' is net zo leuk omdat het uitblinkt in de traditie van de Franco-Belgische avonturenstrip. Dit losmaken van haar voorbeelden en het omvormen tot, we zeggen maar iets, een graphic novel in de trand van 'Rampokan', is een vergissing. Het zou de aard van het beestje veranderen.

Vandaar, omdat dit is wat het is, binnen het genre dat het wil zijn, is het zo goed als het kan zijn.

 

Details Strips
Scenario: Jean-Claude Van Rijckeghem
Tekeningen & Inkleuring: Thomas Du Caju
Uitgeverij: Dupuis
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
48