Tommy Wieringa, 'Dit is mijn moeder'

Een tragikomisch portret

Met zijn roman 'Joe Speedboot' wist Tommy Wieriga (1967) vrijwel meteen een vaste stek in de Nederlandse letteren te veroveren. Na het verschijnen van 'Dit zijn de namen' - bekroond met de Libris Literatuurprijs - en 'De heilige Rita' werd zijn populariteit alsmaar groter. Met 'Dit is mijn moeder' schetst Wieringa nu indringend en bijwijlen ontroerend portret van zijn overleden moeder.

Wieringa laat er in 'Dit is mijn moeder' van meet af aan niet de minste twijfel over bestaan dat de verhouding met zijn moeder niet bepaald vlot verliep. Na haar echtscheiding was ze een vrouw met grillen geworden, wier gedrag zo onvoorspelbaar als wat geworden was. En toch herinnert hij zich haar, ondanks alles, als een vrouw die voor hem en zijn zussen best aardig kon zijn. 

Haar heengaan - ze sterft aan de gevolgen van borstkanker - grijpt de auteur handig aan om haar verleden, gekleurd met heel wat saillante details, in beeld te brengen. 

Wieringa is amper twee jaar oud als zijn ouders, na een zeereis van drie weken, op Aruba aankomen. 

Een nieuw leven wacht het koppel. De man begint aan zijn job als onderwijzer, zijn vrouw denkt aan wat ze heeft nagelaten: haar minnaar in Nederland. 

Een lang verblijf op de Antillen wordt het niet, want  na een verblijf van zes jaar keren ze naar hun vaderland terug.

'Het feest is voorbij, in Nederland willen ze proberen te redden wat er te redden valt; blijven ze nog langer op het eiland, dan loopt hun huwelijk met zekerheid op de klippen.'

Vanaf dat moment beschrijft de auteur met een gouden pennetje wie Lia Wiersema was. Een vrouw die mannen verslond, aan de kost kwam als reisleidster in Egypte en op de koop toe met een uitgesproken hang naar alles wat naar esoterie en antroposofie zweemt. 

Aangrijpend in dit verband is de wijze waarop Wieringa haar laatste dagen beschrijft.

'Al meer dan een week ligt zij daar, en wij in wisselende posities rond het bed. Van steeds verder weg moet zij haar adem halen, steeds dieper daalt de emmer in de put voor hij water vindt. Het is drie dagen geleden dat ze haar laatste verstaanbare woord uitbracht, en al zoveel langer geleden dat ze nog at en dronk.'

'Dit is mijn moeder' is het werk van een taalvirtuoos die met volle inzet en met liefde zijn overleden moeder weer een beetje tot leven heeft gewekt. Een excentrieke vrouw, die hoe vreemd het ook klinkt, hem nooit heeft losgelaten.

 

Details Non-fictie
Uitgeverij: Manteau
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
158