Tardi, 'Isabelle Avondrood 1, 2 & 3'

Grand Cru Tardi

Het voordeel van niet alwetend te zijn, is dat je niet alles weet. Dat je elke dag iets nieuws kan ontdekken. Dingen als strips, verhalen en personages. Dingen als deze 'Isabelle Avondrood': een reeks die ondertussen al veertig jaar bestaat en niets minder is dan een absolute klassieker.

Die reeks – die legende – was ons onbekend. Waarom we dit niet eerder lazen, is ook voor ons een raadsel. Tardi, de tekenaar-scenarist, is immers een van onze all-time favorieten. Hij creëerde 'Loopgravenoorlog' – het beste wat ooit over de Eerste Wereldoorlog werd gemaakt. Hij verstripte 'Nestor Burma', een van de origineelste noir-reeksen van de laatste halve eeuw. We hadden dit dus moeten kennen...

Het verhaal speelt zich af in 1911, in Parijs. Datzelfde Parijs waarin Nestor Burma een goeie veertig jaar later zijn detective-bureau zal openen. Een Parijs zoals enkel Tardi het op papier kan zetten: in detail, alsof elke steen van elk herenhuis ertoe doet. Een stad gebukt onder grijze hemels, uitgestrekt in verlaten, witbesneeuwde straten. Een stad waarin mysteries verborgen gaan en de geschiedenis haar geheimen prijsgeeft aan hen die weten waar te zoeken.

In die stad ontmoeten we Isabelle Avondrood – een jongedame die geconfronteerd wordt met niets minder dan een dinosaurus! Inderdaad, de lichtstad wordt geteisterd door een Pterodactylus – de meeste bekende van alle vliegende sauriërs. Dit beest is op hoogst mysterieuze wijze ontsnapt uit het Natuurhistorisch Museum. Waarom dit gebeurde, hoe Isabelle er iets mee te maken heeft en waar het allemaal naartoe gaat, vertellen we niet. Want dit verhaal moet puur ontdekt worden, vanuit het niets. Laat je verrassen, zoals wij verrast werden.

Maar weet dat het verhaal, hoe absurd het allemaal ook klinkt, compleet geloofwaardig is.

Omdat het zich in 1911 afspeelt, kan Tardi naar hartenlust spelen met het toendertijd naïeve geloof in de wetenschap. Naïef omdat de wetenschappers niet alles wisten en daarom hun gebrekkige kennis aanvulden met bijgeloof, pseudo-science en paranormaliteiten. Tardi lijkt in deze reeks te doen wat E.P. Jacobs deed in diens 'Blake & Mortimer': de stevige basis van de wetenschap gebruiken om het vreemdste der vreemde geloofwaardig te maken. Maar, in tegenstelling tot Jacobs, is Tardi niet stijf, noch stiff-upper-lip. Tardi is compleet zichzelf – hij verkent zijn personages, laat ze los, laat ze vrij.

Net als in zijn latere strips, laat Tardi je kennismaken met een karrevracht aan figuren. Allen zijn even belangrijk. Wat ze denken, wat ze voelen, wat ze willen – al dat drijft het verhaal vooruit. Het is niet enkel Isabelle die gevolgd wordt – wat er gebeurt is het gevolg van dat wat iedereen wil. Dit resulteert in een bij momenten verwarrend verhaal, waarin je vaak enkele pagina's terug moet bladeren om alles goed te begrijpen, maar ook, en vooral, in een compleet intrigerende strip. Als de mensen de motor zijn, zijn de gevolgen van hun acties, hoe absurd ook, altijd echt.

'Isabelle Avondrood' is één van Tardi's eerste strips. Waardoor het nog niet het gewicht van zijn latere, puur humanistische oorlogsverhalen. Het is speelser, avontuurlijker en daarom toegangelijker. Maar vergis je niet – dit is en blijft een Tardi. Dus wees gewaarschuwd.

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Tardi
Uitgeverij: Casterman
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
144