Sam Peeters, 'Iedereen op Claudia'

Emoties en vettige seks

Vorig jaar verscheen Sam Peeters’ ‘Fucking hell’, een verhaal over Satan en hoe ook hij slechts een mens is. Hoe ook de duivel liefdesverdriet kent, zin heeft in alcolhol en zich verliest in lust, seks en groepsorgieën.

Hoewel goed, vonden we ‘Fucking hell’ toch net iets te weinig om het lijf hebben. Leuk zonder perfect te zijn.

Dit jaar verschijnt Sam Peeters’ volgende strip ‘Iedereen op Claudia’, en het lijkt er sterk op dat de stripmaker nu geeft wat we vorige keer niet kregen. Meer inhoud, meer emotie, echte mensen in plaats van demonische afspiegelingen.

Centraal in het verhaal staat ‘ik’: een niet naderbenoemde jongeman. Ik is verliefd. Of nee, ik is eerder geobsedeerd. Door Claudia. Hij zag haar voor het eerst in de lagere school – alwaar de verliefdheid begon. Jaren passeren, de jongen wordt man, Claudia vrouw, en een relatie lijkt steeds reëler. Wanneer, hoe en op welke manier zullen ze samenkomen? Vragen waarop het antwoord in de pagina’s verborgen ligt.

Peeters – is hij de ik, en bestond Claudia echt? Is dit semi-autobiografisch? – vertelt het relaas van de jongeman met bijzonder veel emotie. Woordeloze gevoelens, want nergens lees je dialogen. Alles is visueel. De verliefdheid van de jongen wordt in tekeningen omgezet. Je ziet Claudia letterlijk in het lichaam van de jongen binnendringen.

Peeters speelt met alles wat je ziet. Door zo genadeloos zonder woorden te vertellen, dwingt hij zichzelf, en met hem de lezer, om anders te denken. Om het verhaal anders, slimmer op papier te zetten. Hij speelt met pagina-indelingen, met de leesrichting, met alles wat een strip een strip maakt. Het fascineert, verrast, is iets wat we zelden lazen. (Niet dat we het hier kunnen vertalen in tekst, maar de manier waarop Peeters het leven van Marcel, van begin tot eind, en dat op slechts enkele pagina’s, op papier zet, is ronduit indrukwekkend.)

Doch, ondanks alle slimmigheden, wordt nergens het verhaal uit het oog verloren. Je leeft continu mee met het hoofdpersonage. Komt het door de schijnbaar kinderlijk eenvoudige tekeningen? Komt het omdat het thema universeel is – liefdesverdriet en verlangen, blijkbaar heeft zelfs de duivel er last van… Ligt het aan de herkenbaarheid dat dit tegelijk onweerstaanbaar grappig en akelig pijnlijk is?

Wat de reden ook is, ze bestaat en ze werkt.

Uiteindelijk moeten we je meegeven dat Sam Peeters enkel zichzelf kan zijn, zo denken we, door ook hier, net als in ‘Fucking hell’, de, tja, er zijn geen andere woorden voor: de vettige sekstour op te gaan. Waardoor de strip, in tegenstelling tot wat de tekenstijl doet vermoeden, niet voor kinderen is.

Dit kan choqueren – afhankelijk van wat je als lezer of als mens gewoon bent – maar ergens past het. Misschien heeft Peeters het door, misschien is dat de les, de waarheid en het genot van deze strip: zonder vettige seks is er geen liefde en geen mens.

Details Strips
Auteur: Sam Peeters
Uitgeverij: Scratch Books
Jaar:
2016
Aantal pagina's:
208