René Windig & Eddie de Jong, ‘Heinz van H tot Z: Z’

Negen levens

Een voet in de lucht, de armen gespreid, een kamerbrede lach op het gezicht. Heinz heeft het duidelijk naar zijn zin op de cover van de laatste bundeling van zijn stripstroken. Zo kennen we onze favoriete rosse stripkater nochtans niet. Zoals Jantje, zoontje van Petje, het ten overstaan van Heinz beleefd bedoelt maar toch treffend verwoordt: 'Ik vind u helemaal geen dikke rooie driftkikker!'

Er is dan ook een erg goeie reden voor Heinz’ vrolijkheid. In 2009 begon de ondertussen opgedoekte uitgeverij Oog&Blik / De Bezige Bij met de heruitgave van alle stroken van Heinz, voor de gelegenheid ingekleurd door auteurs René Windig en Eddie de Jong. Pas bijna tien jaar later kan Scratch nu die operatie besluiten. ‘Z’ is het vijfde, met ruim 1,5 kilogram het dikste maar vooral het laatste deel van de Heinz-integrale.

De fans kennen het recept al lang uit de kranten en daarna de reguliere albums. Ook wie de vorige vier delen in de kast heeft staan, zal niet meteen omver geblazen worden door de originaliteit van dit vijfde album. Maar zoals Roberto Martínez weet: 'never change a winning team'. Een succesformule heet niet voor niets zo en de heren Windig en de Jong hadden die duidelijk gevonden met Heinz. Een chagrijnige kater, een resem onvergetelijke, al dan niet wederkerende nevenpersonages, drie stripvakjes, gortdroge pointes, een absurd sfeertje, meer heeft een mens niet nodig om regelmatig in lachen uit te barsten.

In ‘Z’ belandt Heinz op Janjapië, het eiland bewoond door Jan en Jaap, vertelt Djurre verhaaltjes over Grim, Grum, Grom en Gram, beleeft Heinz zijn eigen Alice in Wonderland, loopt het feestje van de reclamefiguurtjes helemaal uit de hand en leert Heinz wat het is om vader te zijn van Kleine Bever. Minstens even leuk is het dossier achterin. Geen saaie teksten of interviews, wel extra uitleg en beeldmateriaal bij zo ongeveer elke verwijzing in de grappen, van Dolly Parton over oud-Ajacieden tot kinderliedjes.

Het einde dus? Niet helemaal. Zoals Heinz het zelf zegt in zijn laatste grap, nadat blijkt dat zijn bezoek aan Kees de Kankeraar in de hemel één doorgestoken kaart was: 'Nou, ik ben blij dat ik hier nog een tijdje kan rondlummelen. Er gaat niks boven een beetje rondlummelen!' Vandaag doet Heinz echter wel wat meer dan rondlummelen. Windig en de Jong werken aan een nieuw album en nog dit jaar verschijnt de bioscoopfilm. Zou het dan toch waar zijn, van die katten en hun negen levens?