Pénélope Bagieu, 'Wereldwijven 2'

Tweede keer raak

Ongeveer een jaar geleden mochten wij onze intrede maken in de wondere Cutting Edge-wereld met een recensie van ‘Wereldwijven 1’. Toen al wist Pénélope Bagieu ons voor zich te winnen met een strip vol bekende en minder bekende, maar steeds interessante vrouwen. Aan dat opzet heeft ze niets veranderd en daar kunnen we alleen maar blij om zijn. Opnieuw kan de lezer genieten van vijftien intrigerende portretten van vrouwen die er, ondanks alle tegenstand, niet voor terugdeinsden hun overtuiging of droom na te jagen. Bagieu heeft ook deze keer voor erg uiteenlopende personen gekozen, zodat er zowel een jonge Afghaanse rapper (Sonita Alizadeh) als een miniaturenbouwster van misdaden (Frances Glessner Lee) tussen zit. Sterk staaltje diversiteit, als u het ons vraagt.

Wij kunnen trouwens alleen maar toejuichen dat elke vrouw in dit deel ongeveer evenveel pagina’s toebedeeld krijgt, al zitten er nog steeds levensverhalen tussen die gerust stof zouden kunnen opleveren voor een heel boek. Een figuur als Nellie Bly, die met haar methodes een heel nieuwe wind door de onderzoeksjournalistiek liet waaien, is met haar doorzettingsvermogen en moed een inspiratiebron geweest voor menig film, boek en zelfs amusementspark. Laat er dus geen twijfel over bestaan dat iemand als zij, of pakweg Mae Jemison, de eerste zwarte vrouw in de ruimte, hun plaats verdienen in dit boek. Toch blijft het soms wat de vraag of Bagieu de positieve kanten van haar protagonisten niet erg sterk in de verf zet. Tekortkomingen hebben ze niet, tenzij een karakter dat als moeilijk en tegendraads ervaren wordt, maar uiteindelijk juist hun sterkte blijkt. Al willen we met die bedenking geenszins afbreuk doen aan de verdiensten van veel van deze bewonderenswaardige vrouwen. De status van rolmodel hebben de meesten absoluut verdiend.

Vormelijk is er weinig veranderd aan dit tweede deel. Elk verhaal bestaat nog steeds uit beeld en, voor een strip, vrij veel tekst en wordt afgesloten met een illustratie die twee pagina’s beslaat. Daarmee wordt de eenheid met het vorige deel bewaard, maar blijven de vragen over bepaalde keuzes bestaan. Zo bezorgen de illustraties ons nog steeds het gevoel dat Bagieu haar creatief ei niet helemaal kwijt kon in de verhalen zelf en dan maar voor een afsluiter koos waarin dat wel kon, maar die uiteindelijk weinig toevoegt aan het geheel. Al blijft het een feit dat ze een erg fijne tekenstijl heeft, die er mee voor gezorgd heeft dat wij de verhalen in sneltempo verorberd hebben. Dat ze voor iedere historie een aangepast kleurenpalet voorziet, draagt daar alleen maar toe bij.

Wat ons betreft blijft ‘Wereldwijven’ dus een reeks waarin enkele dingen vatbaar zijn voor verbetering, maar eigenlijk gaan die voorbij aan het feit dat dit opnieuw een hele leuke strip is die zeker zijn waarde heeft in deze tijden. De combinatie van interessante vrouwen met een toegankelijke, leuke tekenstijl maakt dat wij hier oprecht van genoten hebben en hopen op een derde deel.

 

Details Strips
Originele titel:
Culottées 2
Auteur: Pénélope Bagieu
Uitgeverij: Scratch Books
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
168