Oscar van den Bogaard, 'Jachthuis'

Een overal aanwezige prins

De Nederlandse auteur Oscar van den Boogaard (1964) die eerder al literaire faam verwierf met 'De heerlijkheid van Julia', 'Liefdesdood' en 'Meer dan een minnaar' waagde zich twee jaar geleden met 'Kindsoldaat' aan een autobiografisch getint boek. 'Jachthuis', zijn nieuwe sleutelroman, sluit hier naadloos bij aan.

Eerst even terugspoelen. 'Kindsoldaat' gaat over twee vooraanstaande families die de oude wereldorde op kasteel Metternich in ere houden. Het is daar waar het verhaal van de familie van de moeder, voorafgaand aan de geboorte van Maxwell, zich afspeelt. Laatstgenoemde leeft in 'Jachthuis' in een gespannen relatie met zijn moeder die hij voortdurend met Elsie aanspreekt. Hij groeit, zonder echte vriendjes, op in een gezin waar valse schijn de realiteit moet maskeren.

Dat alles heeft te maken met het feit dat Elsie met prins Bernhard - ze heeft hem tijdens een  skivakantie leren kennen - in een onmogelijke liefde is verwikkeld. Is hij de echte vader van Maxwell? Het zorgde er alvast voor dat Oscar van den Boogaard plotseling volle media-aandacht kreeg. Zou hij dan toch de natuurlijke zoon van de Nederlandse prins zijn? En was hij dan plotseling een autobiografische schrijver geworden?

Het is een vraag die men zich tijden het lezen van 'Jachthuis' nog nauwelijks stelt. Het gaat dit keer namelijk over een opgroeiende jongeling die worstelt met zijn identiteit en probeert los te komen van zijn moeder die maar geen geluk in de liefde vindt, plus een doorgaans afwezige vader. Het is met andere woorden ver zoeken naar harmonie tussen het trio Maxwell, Elsie en Jim.

'Ik zie mijn vader in zijn uniform achter de strijkplank staan, hij strijkt de familieservetten en de tafellakens, terwijl beneden in huis, ergens in de diepte, zijn vrouw rondwaart. Hij wil haar helpen ontvluchten, hij wil de kreukels in haar leven rechtstrijken.'

Om een te monotone verhaallijn te vermijden laat van den Boogaard zijn hoofdpersonages naar Suriname terugkeren, waar Jim als militair actief was. Het is, behalve een fantastische vakantie, een herinnering aan de mooiste periode uit het leven van Maxwell - de ik-verteller - die van elke vorm van huiselijk geluk verstoken blijft.

Van een huwelijk tussen Elsie en Jim is amper sprake. Er is altijd die prins Bernhard (PB) die op de meest onverwachte momenten opduikt, Elsie voor zich opeist om dan weer te verdwijnen. Een complexe situatie die haar naar de fles doet grijpen en het samenleven met Maxwell fel bemoeilijkt. De Lockheed-affaire zorgt voor een onverwacht keerpunt in hun relatie. De prins wordt een zwijgzame figurant. Elsie probeert met Jim weer samen te leven maar gaat helaas toch te gronde.

'Ik heb alles geprobeerd om haar te begrijpen, beschermen en gelukkig te maken, maar het is me niet gelukt. Ik heb geprobeerd haar te motiveren en haar leven zin te geven. Het is niet de taak van een zoon om zoiets te doen.'

Is het jachthuis leeg, dan staat de bouw van een moderne woning vlakbij symbool voor de toekomst van Mawell, die via kunst en poëzie zijn leven zin wil geven. 

'Jachthuis' is een krachtige roman met een stevige en evenwichtige structuur die het vooral moet hebben van vlotte dialogen, kleurrijke herinneringen aan een koloniaal verleden en personages uit een soms wat wereldvreemd universum. Een in alle opzichten confronterende sleutelroman van een van de meest authentieke schrijvers uit de Lage Landen.

 

Details Fictie
Uitgeverij: De Bezige Bij
Jaar:
2020
Aantal pagina's:
373