Nob, 'Mamette 1: Engeltjes en duiven'

Was vroeger alles beter?

Nadat Nob – pseudoniem van Fransman Bruno Chevrier – met de reeks ‘Dad’ zijn intrede maakte in de Nederlandstalige stripmarkt, verscheen onlangs ook het eerste deel van ‘Mamette’ in het Nederlands. Hoewel die laatste reeks eigenlijk eerder het levenslicht zag, heeft Matsuoka – een nieuw label van Standaard Uitgeverij – het succes van ‘Dad’ afgewacht om ‘Mamette’ ook bij ons te lanceren, een strip over een kranig omaatje dat eeuwig jong lijkt gebleven.

In een of ander Frans stadje brengt ze haar dagen door, meestal op bankjes in parken, soms al eens aan het graf van haar overleden echtgenoot, vaak ook in haar huisje. Het grootste deel van de tijd wordt Mamette vergezeld door twee vriendinnen, de ene hardhorend, de andere verzuurd. Nadat de dokter haar rust voorschrijft omwille van haar suikerziekte, neemt ze een poetshulp in dienst. Die blijkt een alleenstaande moeder te zijn en Mamette schiet haar graag te hulp door op haar zoon te passen wanneer ze bij andere klanten moet gaan poetsen. Zo ontstaat een bijzondere band tussen de rebelse jongen en het zorgzame, maar niet zo doordeweekse oudje.

Ook al bestaat ‘Mamette’ louter uit gags, toch zit er wel degelijk een verhaal in deze strip. Dat geeft het geheel een extra laagje en zorgt ervoor dat alles net wat meer blijft hangen. Het niveau van de grappen is namelijk wat aan de wisselvallige kant. Terwijl een onnozele grijns het ene moment niet te onderdrukken viel, bleven we bij andere gags dan weer op onze honger zitten. Toch zijn er voldoende leuke – en kleurrijke – personages in deze strip te vinden voor een goede grap, al deden Mamette en haar ondeugend kantje ons af en toe ook al grinniken.

Nobs tekenstijl sluit bovendien goed aan bij de inhoud. Met subtiele details steekt hij hier en daar wat nostalgie in Mamettes wereld zonder dat het ooit oubollig wordt, integendeel. Mamette is geen omaatje van dertien in een dozijn. Ze volgt schilderlessen, maakt speeltuinen onveilig en durft zelfs al eens een bus graffiti ter hand te nemen. Telkens maakt Nob er vlotte gags van die vaak op hun best zijn wanneer er het minste tekst aan te pas komt. Of wanneer ze niet meer dan één pagina beslaan. Wij vroegen ons namelijk enkele keren af of we nu een nieuwe gag aan het lezen waren of nog in de vorige zaten. Zeker wanneer op een nieuwe pagina een onaangekondigde flashback begint. Dat had duidelijker gemogen.

Hoewel ‘Mamette’ best een leuke strip is, is het geen hoogtepunt uit Nobs oeuvre. Je voelt dat hij nog zoekende is en dat er nog wel wat gesleuteld kan worden aan de grappen en de vorm waarin ze gebracht worden. Maar zijn later werk bewijst dat dat goed gekomen is en ondertussen hebben wij toch een paar keer goed gelachen.

Details Strips
Originele titel:
Mamette: Anges et pigeons
Auteur: Nob
Uitgeverij: Matsuoka
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
48