Niña Weijers, 'Kamers antikamers'

Schaarse blik in schrijverskamer

Na haar debuut 'De consequenties' - bekroond met onder andere de Anton Wachterprijs en de Gouden Boekenuil Publieksprijs - is er nu vijf jaar later 'Kamers antikamers' van Niña Weijers (1987): een roman die zonder meer haar literair vakmanschap bevestigt.

Net als in haar debuut is 'Kamers antikamers' nagenoeg helemaal op deconstructie gebouwd. Hoe je ook poogt de werkelijkheid van het verhaal causaal en rechtlijnig te duiden, je komt telkens van een kale kermis thuis. Het zorgt ervoor dat alles tegelijk simultaan, weliswaar met de nodige contradicties, over de verschillende verhaallijnen heen gebeurt.

Waarover gaat het? De lezer maakt kennis met een vrouw die een roman schrijft, maar tegelijk voorkomt in een boek van M, een goede vriendin die er nog niet uit is of zij haar als personage al dan niet verder laat leven.

Over de vrouw in kwestie komen we niet veel - zelfs niet in het ik-perspectief van de verteller - te weten. 'Maar boven alles, zei ze ben je bang voor jezelf. Ik zei dat ik niet bang was voor mezelf, maar dat ik tijd nodig had om na te denken. Je denkt te veel na en je doet te weinig. Ja, je doet wel iets, maar het leidt nergens toe.'

Wie ze uiteindelijk is, moet blijken uit vroegere herinneringen - een vakantie in Normandië - en tal van andere mogelijke levens die worden geschetst. Het komt allemaal nogal afstandelijk over, temeer omdat in de hele roman niemand een naam heeft. Toch is het vermoeden groot dat M, met wie de schrijver dagelijks gaat wandelen, staat voor Maartje Wortel. 'Ik dacht, lieve MM, dat ik dingen wilde weten, maar er is veel meer dat ik helemaal niet wil weten. Wat overblijft, is een slap aftreksel van goed en kwaad en een schuldgevoel dat kolossaal is maar tegelijkertijd bijna niets weegt.'

Dat het ontbreken van een klassieke verhaallijn allerminst stoort, is hoofdzakelijk te danken aan Weijers heldere stijl die je voortdurend in de ban houdt. Bovendien getuigt het van een stevige dosis lef een roman zonder plot te schrijven en hierbij niet in een saai experimenteel compositorisch gedoe te vervallen.

Kortom, Niña Weijers heeft in de beslotenheid van haar schrijverskamer een boek tussen taal en werkelijkheid afgeleverd. Nu maar hopen dat ze in een nieuwe roman de deur van haar schrijfkamer niet langer op een kier laat staan.

Details Fictie
Uitgeverij: Atlas Contact
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
239