Marnix Peeters, 'Ik heb aids van Johnny Diamond'

Antihelden in antiliteratuur

"Ik kan me nog heel precies het moment herinneren waarop ik besefte dat mijn leven voorbij was."

Barry King verkoopt lelijke auto’s, tolereert zijn hyena van een vrouw en heeft een meer dan innige relatie met zijn Turkse dealer Gele Ali. Geïnteresseerd? Mxp-titels liegen er nooit om en dekken áltijd de lading. Armpje afzagen? Geen probleem. Doos nat? Geregeld. O wee als er onschuldigen aan te pas komen, want die eindigen geheid op het pad des verderfs. Heerlijk toch?

Barry King - het had de artiestennaam van een disco-pooier kunnen zijn - torst een knoert van een midlifecrisis, heeft een dochter die uit de kast komt in een fjallravenbroek , een serpente echtgenote en enkele klanten die meer van hem weten dan hun lief is. Daarbovenop combineert hij dit allemaal met een gezellig druggebruik waarbij zijn immer zedenmeesterende dealer Gele Ali hem bijstaat, steeds met een bijpassende preek. Stel u een imam voor die bovenop een berg heroïne zit en u is al een heel eind.

Mxp slaagt er in een verhaal te schrijven met de makkelijkst denkbare protagonisten waar je absoluut geen gram empathie voor voelt. Barry King is een zeurpiet en nog voor je twee hoofdstukken ver bent, wens je hem de pleuris toe. Zijn innerlijke gedachtengangen leiden tot irritante monologen waarbij je als lezer het raden hebt naar waar de gedachtenstroom ophoudt en de verbale mooipraterij het overneemt. Ondanks dit fijne perspectief - midden in het hoofd van Barry - krijg je geen sympathie voor de man, en net wanneer je vreest dat het verhaal een verloren sof wordt, barst de bom en belandt het boek in een psychedelische roadtrip die af en toe knipoogt naar ‘Fear and loathing in Las Vegas’ van Hunter S. Thompson. Niet dat we daar een punt van gaan maken, want het levert hilarisch materiaal op.

En dat Peeters' uitgeverij  Pottwal elk boek ook nog eens voorziet van een gratis versie als e-book kunnen wij alleen maar toejuichen. Ja, wij lezen 's nachts wel een keer van de e-reader zodat het licht niet aan moet en we geen slapende eega's wekken. We zouden niet durven. Dank u Pottwal, voor zoveel nachtrust.

Dat Mxp als een gemene god graag zijn personages ver de dieperik in duwt, is niet nieuw, al is de tragiek minder pakkend. De vaart die ‘Ik heb aids van Johnny Diamond’ op het einde krijgt, misten we wat in de aanloop van het verhaal. Maar het feit dat Peeters er zodanig in slaagt je aversie tegen zijn hoofdfiguren op te wekken, is al een hele prestatie op zich. En dat levert toch weer een pageturner op. Gewoonweg lekkere literatuur. Punt.

Details Fictie
Originele titel:
Ik heb aids van Johnny Diamond
Auteur: Marnix Peeters
Uitgeverij: Pottwal Publishers
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
251