Lian Ong, 'De vrouwen van Lian Ong'

Wanneer de vrouw neemt...

'Het basisidee was een mooie man die zich stond uit te kleden.' Beter hadden we het niet kunnen zeggen. Aan het woord is Lian Ong, de tekenarers en scenariste van deze strip. Met haar uitspraak omschrijft ze perfect waar haar verhalen over gaan. Neen, dat is niet over naakte mannen, maar vreemd genoeg, over de vrouwen die hen begluren.

Vrouwen als Noga, die zich onder het bed van de ontklede man schuilhoudt. Noga kwam daar terecht omdat ze vluchtte voor een andere man. Ze rende een willekeurig pension in en verstopte zich in die ene kamer die niet op slot was: de kamer van Roest Kardemom. Roest is een acrobaat en heeft daarom een fantastisch lichaam. Iets waar Noga, zelfs in haar uur van nood, ontzettend van genieten kan.

Wat volgt is wellicht wat je verwacht, maar anders. De stereotiepe rollen waarin de man jaagt op de onschuldige, willoze vrouw worden hier omgekeerd. De vrouw, Noga, is op jacht. Hij, de gespierde kerel, is haar prooi. Zij kijkt, zij eigent zich hem toe. En jij, als lezer, doet net hetzelfde. Jij ziet hoe het t-shirt uitgaat. Jij kijkt naar de spieren en billen. Jij wordt verleid.

De man als lustobject. De vrouw die haar eigen begeerte opeist. Noga is niet doorsnee – haar verhaal is dat evenmin. Want hadden we al gezegd dat Roest Kardemom ook homoseksueel is? En dat Noga een dikke vrouw is van rond de vijftig? Dat beiden, met andere woorden, niet zijn zoals je ze voorgesteld had.

Het verhaal van Noga en Roest is slechts één van de tien die in deze strip verzameld zijn. Elk daarvan is van de hand van Lian Ong en elk ervan is even eigenzinnig. Ong concentreert zich op vrouwen. Op hoe ze zichzelf zijn, hoe ze meer zijn dan sexy neven-personages. Ong doorbreekt de door testosteron beheerste norm. Ze praat over seks, over vrouwen, over lichamen.

Lichamen die fenomaal op het blad staan. Ong tekent ze verleidelijk en geïdealiseerd – geen enkele man is zo perfect als Roest. Maar tegelijk blijft Ong realistisch. Noga lijkt in niets op wat tegenwoordig als mooi doorgaat – ze heeft niet het lijf van een twintigjarige, ze is mijlenver verwijderd van om het even welke filmster, instagram-influencer of catwalk-model. Ze is niets van dat, maar toch verleidt ook zij – omdat Ong dit zo wil. De verleiding zit in de lijnen, in het zwart en wit, in de raster-schaduwen. In het schijnbare spontane waarmee Ong de lijven op papier zet. Het is zwoel en donker – een beetje als José Munoz, mocht die man met een zweteriger potlood tekenen.

'De vrouwen van Lian Ong' is een ontzettend eigenwijze strip. Als je wil, kan je het feministisch noemen. Doch, wij willen dat niet: omdat dit in niets lijkt op een gepolitiseerd manifest. Dit schrikt niet af. Het is radicaal in haar keuzes, maar zacht en verleidelijk in de manier waarop ze op papier gezet worden.

We vermoeden niet dat dit voor iedereen is – en niet omdat het hier over sterke vrouwen gaat, maar omdat de tien verhaaltjes kort zijn. Er zit weinig opbouw in. Het zijn tranches de vie – stukjes uit een leven. De sfeer, de wil van de personages... dat is van belang. Dit is geen 'Thorgal', dit is geen voorgekauwd stukje puur amusement.

Dit is te nemen of te laten. Laat wat je weet achterwege, en neem.

 

 

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Lian Ong
Uitgeverij: Sherpa
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
144