Josh Ritter is een naam die voor muziekliefhebbers geen introductie behoeft. Al enkele jaren staat deze Amerikaanse singer-songwriter gekend voor zijn stijl die een mengeling is van folk en rock. Met ‘De wonderjaren van Henry Bright’ zet dit muzikale wonderkind zijn eerste stappen in het literaire bedrijf. Ook daar laat Ritter de lezer niet onberoerd achter.
Henry Bright is een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog die door een engel een uiterst belangrijke taak krijgt toegewezen. Hij moet namelijk de nieuwe Hemelkoning voortbrengen, opvoeden en beschermen. Om dit te realiseren, moet hij nauwgezet doen wat de engel hem opdraagt. Zo rooft hij Rachel, zijn nicht, uit haar ouderlijk huis. Hij trouwt met haar en samen krijgen ze een zoon. De bevalling verloopt echter zeer moeizaam en Rachel sterft in het kraambed. Op bevel van de engel steekt Henry zijn eigen huis en bij uitbreiding het hele bos in brand. Samen met zijn pasgeboren zoon trekt hij naar het nabijgelegen dorp, op zoek naar een geschikte moeder voor zijn zoon. Hierdoor haalt hij de niets ontziende woede op zijn hals van de Kolonel, die zweert wraak te nemen voor de dood van zijn dochter. Samen met zijn twee zonen vat hij de jacht op Henry en zijn zoontje aan, vastberaden om beide te doden. De Kolonel en Henry komen steeds meer in elkaars vaarwater terecht, tot alles culmineert in een ontsluierend hoogtepunt.
Net zoals vele van zijn liedteksten, doet Ritters schrijfstijl sprookjesachtig aan. Hij gebruikt sterk beeldende taal die een zweem van mysterie met zich mee brengt. Dit versterkt hij nog met de opbouw en het verloop van het verhaal. Omdat het boek begint met de dood van zijn vrouw en de engel die hem aanspoort om het huis in brand te steken, stelt de lezer zich immers meteen een heleboel vragen. Ritter weet dit maar al te goed en speelt hierop behendig in door het verhaal aan elkaar te rijgen met flashbacks die de vreemde situatie van Henry steeds een beetje begrijpelijker maken. In zijn overmoedig enthousiasme gaat Ritter hierin soms iets te ver en wordt het voor de lezer moeilijk om bepaalde fragmenten in het verhaal te kaderen. Hierdoor zet het boek de deur op een kier voor het monster genaamd chaos. Het is echter opmerkelijk hoe nauw het voortschrijden van de bosbrand samenhangt met de evolutie van de personages. Op een magistrale manier brengt Ritter alle elementen uit het boek samen op het einde van het verhaal, waar de bosbrand, de hoofdpersonages en de ontknoping elkaar ontmoeten.
Daarnaast laat Ritter zich op vlak van thematiek opmerken als uitstekende schrijver. Het boek laat duidelijk de ontluisterende horror van tijdens en na de oorlog zien. Deze oorlog heeft diepe wonden nagelaten en hangt als een eeuwige schim boven Henry's hoofd. Vanuit die gedachte kunnen we de aanwezigheid en rol van de engel verklaren. De mensheid heeft immers alle geloof in Christus verloren, geen enkele god of heilige kan zo’n oorlogsgeweld toegelaten hebben. De zoektocht naar een nieuwe Hemelkoning kan dan ook symbool staan voor een poging om in het reine te komen met zichzelf en de realiteit van de wereld.
Met dit boek brengt Ritter nu ook op literair vlak harten en geesten in vervoering. Met zijn beeldrijke taal, weldoordachte verhaalstructuur en getraumatiseerde personages slaagt hij erin om met een sterk debuut voor de dag te komen. We hopen dan ook dat hij deze lijn doortrekt naar zijn volgende boeken, zodat we niet enkel kunnen genieten van Henry Brights wonderjaren, maar vooral van die van Josh Ritter.
Reageer