José Ladrönn & Alejandro Jodorowsky, 'De zonen van El Topo 2: Abel'

One of a kind

In het voorwoord van ‘De zonen van El Topo’ komen we meteen te weten dat de Chileense regisseur/scenarist Alejandro Jodorowsky in 1970 een westernfilm draaide vol seks, vechtpartijen en religie. Geen enkele cinema wilde hem spelen, op een New Yorkse pornobioscoop na. Zo werd ‘El Topo’ een echte cultfilm (mede dankzij Yoko Ono en John Lennon), maar de film kreeg geen vervolg. Tot tekenaar José Ladrönn het script in handen kreeg. En zo ontstond het vervolg van de film, maar dan in stripvorm. In 2016 verscheen het debuutalbum van deze trilogie en een kleine drie jaar verder krijgen we eindelijk het langverwachte tweede deel voorgeschoteld.

El Topo (letterlijk vertaald ‘de mol’) verstoot zijn oudste zoon Kaïn, nadat hij zijn halfbroer Abel wilde vermoorden. Daarna zet de levende god zichzelf in vuur en vlam en uit zijn assen groeien gouden menhirs, die zich ergens op een soort eiland bevinden. Je kunt het enkel bereiken door zuiver van geest te zijn, de anderen vinden de dood in hun zoektocht.

We komen Abel en zijn moeder tegen in een koets. Ze is intussen overleden en wil begraven worden op het heilige eiland, naast haar oude geliefde El Topo. Wat er ook zo speciaal is aan haar lijk, is dat ze een geur krijgt die honderden vlinders aantrekt. Is dit de geur van heiligheid? Kun je met deze geur heiligheid veinzen? Misschien wel. In ieder geval: Abel heeft zijn halfbroer Kaïn nodig om er te geraken, dus probeert hij een deal te sluiten. Abels moeder zal op het eiland begraven worden, maar Kaïn zal al het goud krijgen.

We zien in het middelste deel van de trilogie opnieuw een gebalanceerde mix tussen mystiek, religie, geweld en een vleugje seks in een strakke tekenstijl die onze aandacht weet vast te houden. Ellenlange tekstblokken vind je hier niet, waardoor het verhaal echt tot jou kan komen. Dat ten verdienste van de Mexicaanse tekenaar Ladrönn en de Chileense regisseur Jodorowsky. We hebben het gevoel ons daadwerkelijk in een film te begeven, dus Jodorowsky’s opzet is met glans geslaagd. Laat ons nu alsjeblieft geen drie jaar meer wachten, dat is te lang!

Details Strips
tekenaar: José Ladrönn
scenario: Alejandro Jodorowsky
uitgeverij: Glénat
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
72