Jeroen Brouwers, 'Laatste plicht: terugdenken aan Hans Roest'

Hommage aan een leermeester

In een zoveelste aflevering van het eenmanstijdschrift 'Feuilletons' haalt Jeroen Brouwers herinneringen op aan zijn vriend Hans Roest. Een fan van literaire grootheden als Hélène Swarth, Henriette Roland Holst, Gerrit Achterberg en vooral Gerard Walschap.

Wie was de hier nobele onbekende Nederlander Hans Roest? Als een van de vele chefs van de Geïllustreerde Pers in Amsterdam bestond zijn taak erin het lezend volk – van puber tot volwassene – te voorzien van passende verhalen. Het waren toen de brave jaren zestig, ofschoon Brouwers hierbij in zijn beeldrijke taal optekent dat de deksels al begonnen te klepperen op de pannen met spruitjes.

De jonge Brouwers trad bij de Geïllustreerde Pers in dienst als medewerker van 'Romance', een tienerblad over zangers, Hollywoodacteurs en radio- en televisiesterren. Niet bepaald een kolfje naar zijn hand, al was het maar omdat hij het toen al meer begrepen had op literatuur. Groot was zijn vreugde toen de chef lectuur en feuilletons hem op een dag als bureauredacteur losweek van 'Romance'. Sindsdien moest hij niet langer zijn woorden verspillen aan vedetten als Ria Valk, Mieke Telkamp en andere Nederlandse sterren die inmiddels al lang in de nevelen van de tijd zijn verdwenen.

Op zijn minst opmerkelijk is dat Jeroen Brouwers het altijd over 'meneer Roest' heeft en er dit keer geen onvertogen woord over de man uit zijn scherpe, kritische pen is gevloeid. Dit feuilleton laat zich dan ook lezen als een eerbetoon aan een man die hem overduidelijk de juiste weg heeft gewezen, richting literatuur. Al was het maar omdat Roest hem in contact heeft gebracht met Jos Vandeloo.

'Zekere dag in de nazomer van 1963 dirigeerde meneer Roest me naar de kantine, waar iemand wachtte met wie ik kennis diende te maken. Dat bleek de vermaarde Vlaamse dichter en schrijver Jos Vandeloo te zijn, van wie ik in de bovenste la van mijn bureau eerder opeens een boekje had aangetroffen, dat ik uit oninteresse niet had gelezen. Behalve succesauteur was deze Vandeloo onderdirecteur van de Vlaamse, in Brussel gevestigde literaire uitgeverij Manteau.' 

Brouwers werd secretaris en redacteur bij Manteau. Hij debuteerde er tevens met zijn verhalenbundel 'Het mes op de keel', waarna hij zich met het verstrijken der jaren ontpopte als een literaire grootmeester met klassiekers zoals 'Bezonken rood', 'De zondvloed' en 'De laatste deur'.

'Laatste plicht: terugdenken aan Hans Roest' is een door Demian uitgegeven, uiterst aantrekkelijke publicatie waarin Brouwers zich van een totaal andere kant laat zien. Een dankbare auteur tegenover een vroegere chef die hij op zijn pad mocht ontmoeten. Een man die alles wat al jaren in hem sluimerde handig en discreet tot leven wist te wekken.

 

Details Non-fictie
Uitgeverij: Demian
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
85