Jaap Robben & Benjamin Leroy, 'Plasman'

Ook superhelden hebben weleens een ongelukje

Jaap Robben en Benjamin Leroy hebben hun sporen in de kinder- en jeugdliteratuur al ruimschoots verdiend. Steevast overtuigt het duo met originele en humoristische verhalen, zoals ‘De zuurtjes’ (2010), ‘Als iemand ooit mijn botjes vindt’ (2012) en de reeks over ‘Suzie Ruzie’ (2016), waarover wij eerder schreven dat een ‘nieuwe heldin in het kinderboek’ opgestaan is. Met ‘Plasman’ gaan Robben en Leroy verder de heldentoer op. 

Terwijl Superman, Mega Mindy en Batman de wereld van onheil redden en kinderen overal ter wereld geboeid naar hun verhalen luisteren, kijkt Plasman vanop de zijlijn toe. Hij is immers behept met een wat ongewone kracht, die je maar zelden kunt aanwenden. Plasman – what’s in a name – vult het zwembad ‘wanneer-ie echt heel nodig moet’ en superheldenmoeders vinden hem de ‘liefste held’.

Na Plasmans uitgebreide introductie is het tijd voor actie. Wanneer de Verschrikkelijke Sneeuwman de stad bedreigt, klopt Plasman tevergeefs bij z’n collega’s-superhelden aan. Onder het mom van ziekte, geen geschikte plunje of vermoeidheid, laten zij het stuk voor stuk afweten. Plasman neemt zelfbewust het heft in handen, en dan blijkt z’n superkracht nog goed van pas te komen. Bij Plasmans thuiskomst wordt het heldenverhaal letterlijk in een ander daglicht geplaatst door z’n bezorgde moeder; een speelse twist die de fantasievolle invulling van superheld Plasman in een reëel kader plaatst. Ook superhelden hebben immers weleens een ongelukje.

In tegenstelling tot eerder werk van Robben, komt het verhaal ditmaal minder tot leven. De auteur bedient zich van een eerder descriptieve tekst; hij beschrijft vooral wat de illustraties al uitgebreid verbeelden. De gevatte dialogen en het sporadisch geïntegreerde rijm verlenen het verhaal wat vaart. Meer dan eens zijn het de kleurrijke, vaak paginagrote illustraties van Benjamin Leroy die de aandacht op zich vestigen. Leroy verbeeldt z’n superhelden als cartooneske figuren, met opvallend grote hoofden en dito ogen als toonbeeld van expressie. De prenten ademen dynamiek uit, maar blijven dankzij de uitgekiende compositie overzichtelijk. Plasman overtuigt als ontwapenend figuurtje; weliswaar kleiner van gestalte dan andere helden, maar net zo goed vermomd in wit pakje, gele laarsjes en zwarte cape. Allerhande geel- en goudtinten vormen het leidmotief in de prenten; je leest dan ook een boek over Plas-man.

‘Plasman’ kan weliswaar prat gaan op een originele invalshoek en zal omwille van de thematiek zeker aanslaan bij (jongere) kinderen. In tegenstelling tot z’n grote zus ‘Suzie Ruzie’ krijgt Plasman – zeker op tekstueel vlak – een minder grondige uitdieping en had dit boek een sprankelendere tekst verdiend.

De dynamische prenten van Leroy vormen een welkome aanvulling en verlenen het boek z’n echte narratieve kracht. Een tweede ‘Plasman’ hoeft voor ons niet zo nodig, al kijken we vol verwachting uit naar nieuw werk van Robben en Leroy.

 

Voorlezen vanaf 4+

Zelflezen vanaf 6+

 

Details Fictie
Auteur: Jaap Robben
Illustrator: Benjamin Leroy
Uitgeverij: Gottmer
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
40