F.B. Hotz, 'Onrustige dagen'

Een cocktail van humor en ontroering

Met in totaal zes verhalenbundels, een roman en een novelle behoort Frits Bernard Hotz (1922-2000) ontegenzeglijk tot het Nederlands letterkundig pantheon. Hij was een opmerkelijk scherpe observator en tegelijk uniek in de manier waarop hij ontroering en humor met elkaar wist te combineren. Met andere woorden de hoogste tijd om hem, nu zijn verhalen weer te koop zijn, met de grootste aandacht te lezen. 

Hoewel hem indertijd de prestigieuze P.C.Hooftprijs werd toegekend, verdween F.B. Hotz uit het collectieve geheugen. Een en ander komt ongetwijfeld doordat zijn werk zelfs in de betere boekhandel niet meer voorradig was. Gelukkig brengt zijn vroegere uitgever onder de titel 'Onrustige dagen' nu een verzameling verhalen, afkomstig uit vroegere titels, weer op de markt.

Als de naam Hotz toevallig nog eens valt, dan gaat het doorgaans altijd over zijn privéleven. Een leven dat zich als een thriller laat lezen: een trombonespeler bij een jazzensemble, in de steek gelaten door zijn vrouw, die hem bedriegt met zijn beste vriend die ze later ombrengt omdat hij eveneens vreemdgaat.

Ook in het literaire circuit is hij een apart geval. Hij is 54 als zijn eerste bundel verschijnt en het liefst houdt hij - mensenschuw als hij is - pers en media op een veilige afstand.

Ofschoon hij niet bij een bepaalde generatie of wat dan ook mag worden gerekend, is hij een tijdloos auteur van wie de verhalen niets aan literaire waarde hebben ingeboet.

Neem nu 'De vertegenwoordigers' waarin een jongetje met zijn vader, een handelsreiziger, een dag op pad gaat. Hoe hier vanuit het perspectief van een kind alles wordt verwoord in een onderkoelde stijl getuigt van een zelden gezien vakmanschap.

'Misschien wilde mijn vader alleen en volledig handelsreiziger zijn. Met alle kwaliteiten en hebbelijkheden van dat vak. Hij wilde listig en geliefd zijn, opgewekt en humeurig. Een vakman.'

Even sterk is 'De leerkracht'. Voor een musicus die het financieel niet al te breed heeft, zit er niets anders op dan een job als leraar in een muziekschool te aanvaarden. Als de man een meisje, voor wie hij kennelijk valt, op een van zijn optredens uitnodigt, loopt alles grondig fout. Het gevolg laat zich raden: de musicus wordt stante pede ontslagen.

En zo gaat het verder in alle andere verhalen: onmachtige mannen in uiteenlopende situaties waarop ze nauwelijks of geen grip krijgen. 

'Onrustige dagen' is een boek dat al veel eerder had moeten verschijnen, dan was Hotz vast en zeker niet onder de literaire radar van het grote publiek verdwenen.

 

Details Fictie
Uitgeverij: Arbeiderspers
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
332