Dorison & Parnotte, 'Aristophania 1: Het Koninkrijk Azuur'

Een heel goed begin ...

Wij houden van verschillende genres in strips, boeken, films, etc. Maar onze voorliefde, passie zo u wilt, ligt toch echt bij fantasy. Wij zijn dan ook grote fan van schrijvers en tekenaars die ons kunnen meevoeren naar andere werelden. Werelden die wij zelf niet zouden kunnen verzinnen, en die wij niet kunnen voorspellen. En de kaft van ‘Aristophania deel 1’ belooft veel goeds, het heeft een donker en mysterieus tintje. Een nachtscène met veel regen en een zwevende vrouw in klederdracht van begin 19e eeuw. Wij gingen er dus eens goed voor zitten.

In 1889 komt, in het bijzijn van Gravin Aristophania, Clement Francoeur na een aanval op zijn leven aan zijn eind. Omdat de Gravin vreest dat de verantwoordelijke nu achter zijn gezin aan zal gaan, spoort zij zijn weduwe aan om de stad te ontvluchten met haar kinderen. Voordat ze hen achterlaat, vertrouwt Aristophania de oudste telg Basile een dobbelsteen toe waarmee hij haar kan oproepen als het gezin hulp nodig heeft. Negen jaar later moet Basile noodgedwongen een beroep doen om Aristophania, als zijn moeder onterecht door de politie wordt opgepakt en hij niet weet hoe hij zijn broertje Victor en zusje Calixte moet beschermen. Wat volgt is een serie mysterieuze gebeurtenissen waarin de kinderen erachter komen dat hun vader niet zomaar een arbeider was, maar een man op een missie om een geheim wapen te vinden, de Aurorabron. De enige hoop om het koninkrijk Azuur te redden van de Verbannen Koning.

Xavier Dorison weet de lezer vlot zijn wereld in te trekken door steeds net te weinig informatie weg te geven. Een man heeft opeens een andere naam, een Gravin is bevriend met een gewone arbeider, een dobbelsteen heeft magische eigenschappen en nog meer. En alhoewel het eerste deel van de strip vrij text heavy is, wordt het nooit saai of onbegrijpelijk. In korte scènes weet Dorison de karakters van de drie kinderen neer te zetten en ze stuk voor stuk relatable te maken. Basile is nors maar voelt zich verantwoordelijk voor zijn broer en zus, Victor is heel intelligent maar denkt dat alle antwoorden in boeken te vinden zijn en Calixte is de open, dromerige, kleine zus die haar optimisme nog niet kwijt is. Het interessantste karakter echter is natuurlijk Aristophania, en Dorison weet haar lekker geheimzinnig te houden zonder dat het vervelend wordt.

Het doet het knappe scenario van Dorison wat tekort, maar de grote ster in deze strip is de tekenaar Joël Parnotte. Hij was voor ons een grote onbekende, maar heeft ons werkelijk weggeblazen met zijn kunde. Parnotte heeft een realistische stijl die enorm goed past bij het script van Dorison. Hij maakt veel gebruik van arcering, waardoor zijn tekeningen erg contrastrijk zijn. Zijn personages zijn herkenbaar en hij weet ze allemaal uniek te maken. Daarnaast schuwt hij het fijnere detailwerk in zijn tekeningen niet. Heerlijk. Hij is niet bang om risico’s te nemen in zijn composities en leidt de lezer kundig door de strip met gevarieerde kaders en imposante paginavullende tekeningen. Wij zijn zeer gecharmeerd.

Het verhaal van ‘Aristophania 1: Het Koninkrijk Azuur’ plant heel veel zaadjes. Maar waar eerdere eerste delen van series die wij recenseerden de plank missloegen, weet ‘Aristophania’ de juiste toon wél te slaan. Het is intrigerend zonder te frustreren en is spannend zonder de karakters uit het oog te verliezen. Daarnaast weet het nét genoeg informatie aan de lezer te onthouden dat wij niets anders kunnen dan wachten op het volgende deel. Dit is een heel goed begin van wat – hopelijk – een hele toffe serie kan worden.

Details Strips
Originele titel:
Aristophania 1: Le Royaume d’Azur
Scenario: Xavier Dorison
Tekeningen: Joël Parnotte
Uitgeverij: Dargaud
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
64