Dorien Claes, ‘Wildlife: Evolutie, ecologie, gevangenschap en gedrag’

Blikverruimend

Het dierenrijk, we kunnen er niet genoeg van krijgen. Gelukkig maar, want het aanbod aan informatie is legio. Denk maar aan al die encyclopedieën, documentaires en webpagina’s die hierover verschenen. Helemaal bovenaan in ons ‘lijstje’ pronken de prijzenpakkende documentaires van Planet Earth en Blue Planet, ingesproken door de legendarische David Attenborough.

Ook auteur Dorien Claes probeert onze interesse aan te wakkeren en haar steentje bij te dragen tot de verruiming van onze dierenkennis met haar debuutboek. Zelf geeft ze les aan de richting Dierenzorg in het Sint Jozefinstituut van Geel, en die passie voor dieren wil ze met ons delen. Zoals we al zeiden, is het dierenrijk erg veelomvattend, dus spitst ze zich toe op de wilde dieren.

Het boek bevat zes hoofdstukken, waarin ze het onder andere heeft over de dierenklassen, evolutie, soorten en genetische miskleunen, dieren in het wild, wilde dieren in gevangenschap en tot slot over het gedrag en de training van wilde dieren. Alle delen staan relatief losstaand van elkaar, dus je hoeft niet per se de chronologische volgorde ervan te respecteren.

‘Wildlife’ is een gezonde variatie tussen informatie gecombineerd met visueel materiaal, interessante weetjes voor de curieuzeneuzen en extra uitdieping voor de diehards. De uitdieping kan je vinden in de blauwe kaders en de weetjes dan weer in de bruine. Die overzichtelijke lay-out zorgt er dus voor dat het boek op verschillende manieren gelezen kan worden door een ruim doelpubliek. Zo kunnen we af en toe op café uitpakken met weetjes, zoals het feit dat olifanten niet kunnen springen, wat het precieze verschil is tussen een krokodil en een alligator, dat neushoorns snel verdrinken en dat naakte molratten in kolonies leven, zoals veel insecten. Anderzijds biedt dit boek ons tegelijk de mogelijkheid om een serieuzer gesprek aan te knopen rond de wilde dieren, dierentuinen enzovoort.

De auteur schuwt de menselijke verantwoordelijkheid voor veel dierenleed niet. Zo sterven er heel wat zeeschildpadden nadat ze een plastic zak aanzagen voor kwal, wordt er jacht gemaakt op dieren uit puur winstbejag… en ze gaat verder dan wat we al weten. Dat kunnen we alleen maar toejuichen. Het is algemeen bekend dat olifanten en neushoorns gestroopt worden voor hun ivoor, maar wist je ook dat beren in Azië in kleine kooien gevangen gehouden worden voor hun gal? Die wordt gebruikt in oosterse traditionele geneesmiddelen en de verkopers ervan kunnen er grof geld mee verdienen. Of wist je al dat er in China enkele ‘tijgerparken’ zijn die tijgerwijn verkopen? Dat is wijn op basis van tijgerkarkassen die tot negen jaar lang in het vat gerijpt hebben.

Het feit dat Claes dus verder gaat dan de ‘basis’, maakt het boek nog aantrekkelijker. Zo kijkt ze bijvoorbeeld met een kritische blik naar kruisingen van verschillende diersoorten, denk maar aan de ‘lijger’. Een schattig beestje, die kruising tussen een leeuw en een tijger, maar in de realiteit komen de twee elkaar zelfs niet eens tegen (met uitzondering van de Aziatische leeuw).

Het is geen eenvoudige opdracht om een veelomvattend boek als dit te bespreken in een beperkte recensie. We kunnen nog blijven doorgaan, maar dan verklappen we misschien te veel. Met oog voor details en zonder belerend te zijn, zet Claes een knappe prestatie neer in een schrijfstijl waar niemand over hoeft te struikelen. We kunnen dus met een gerust hart zeggen dat haar debuutboek over de wildlife het meer dan waard is om te pronken in je boekenkast.

Details Non-fictie
auteur: Dorien Claes
Uitgeverij: Garant
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
196