Delphine Frantzen, 'Madame Pipi'

Prachtige parabel met wrange nasmaak

Uitgeverij Oogachtend zond de afgelopen week een delegatie jong Belgisch striptalent de wijde wereld in. Naast Bart Schoofs met ‘Morgen weer een dag’ en Maarten Vande Wiele met ‘Monsieur Bermuttier’ komt ook de pas afgestudeerde Delphine Frantzen aan het venster piepen. Het flinterdunne ‘Madame Pipi’ doet alvast het beste vermoeden voor de toekomst.

Marieke alias Madame Pipi werkt in een of andere verlepte discotheek waar ze - je raadt het al - de toiletten schoonmaakt, samen met haar onafscheidelijke wc-eend Jefke. Tijdens haar werkuren wordt ze achtereenvolgens geconfronteerd met een jong meisje dat voor de eerste keer uitgaat, een transseksueel die bang is om juist dat te zeggen tegen zijn/haar vriend en een jongeman die de vriendin van zijn beste kompaan heeft bezwangerd én bovendien nog eens hiv-positief is. Zware kost, maar Marieke hoort het allemaal met de glimlach aan en geeft als een volleerd sociaal werkster de nodige goede raad mee.

Frantzen had alle verhaallijnen netjes kunnen afronden met een happy end. Haar tekenstijl - die vaak doet denken aan die van haar mentor Judith Vanistendael - sluit trouwens perfect aan bij het alles-komt-wel-goed-sfeertje. Maar net hier schakelt de jonge stripauteur een versnelling hoger. ‘Madame Pipi’ ontaardt aan het eind in een soort Breugheliaans Sodom en Gomorra waarbij alle personages over de rand van het ravijn worden geduwd. De laatste plaat van het album zegt alles: de discotheek is compleet vertimmerd, enkele feestvierders liggen uitgeteld tegen de muur en zelfs de bevallige Marieke wordt niet gespaard. Delphine Frantzen kent geen genade.

De teneur van ‘Madame Pipi’ doet vermoeden dat La Frantzen niet echt hoog oploopt van de wereld rondom haar. Het boek bulkt van de onsympathieke personages en elk sprankeltje hoop wordt vakkundig de nek omgedraaid. Na ettelijke leesbeurten blijf je dan ook met een unheimlich gevoel achter, ontredderd net zoals het hoofdpersonage. Maar net door die weinig opbeurende gebeurtenissen en dito thema’s - identiteitscrisis, ongewenste zwangerschappen, seropositiviteit - komt ‘Madame Pipi’ aan als een mokerslag. Fijngevoelige zielen kunnen zich dus best onthouden maar voor alle anderen: een absolute aanrader.

We wisten natuurlijk al langer dat het goed ging met de Belgische strip - auteurs als Brecht Evens of Olivier Schrauwen zijn toekomstige vaandeldragers. Met deze Delphine Frantzen is de opvolging alvast verzekerd.

 

Details Strips
Uitgeverij: Oogachtend
Jaar:
2013
Aantal pagina's:
76