David Chauvel & Tim McBurnie, ‘Pinokkio’

Ne neus van hier tot in Tokio

Een blok hout die het uitschreeuwt wanneer hij bewerkt wordt tot tafelpoot, een krekel die na enkele waarschuwende woorden verpletterd wordt door een hamer, het hoofdpersonage dat opgehangen wordt door twee schurken… Ergens snappen we wel waarom Walt Disney halverwege de productie van zijn tweede tekenfilm, gebaseerd op een Italiaans kinderboek, de boel stillegde om alles te herschrijven. Had hij immers niet hetzelfde gedaan met zijn succesvolle eersteling, Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen?

Het gevolg is wel dat wanneer iemand het vandaag over Pinokkio heeft, wij moeten denken aan de groeiende leugenaarsneus en aan de liegende cafékameraard van de onvolprezen Antwerpse rockgod Clement Peerens. 'Ik zeg allij, allij, Pinokkio, gaaj he ne neus van hier tot in Tokio!' En belandden die houten pop en zijn oude vader, schrijnwerker Geppetto, niet in de buik van een walvis?

De ervaren Franse scenarist David Chauvel besloot het anders aan te pakken en zo dicht mogelijk bij het originele ‘Le avventure di Pinocchio’ van Collodi (pseudoniem van Carlo Lorenzini) uit 1883 te blijven. Een fijne manier dus om de verschillen tussen het literaire en het cinematografische meesterwerk te ontdekken. Maar Pinocchio verscheen oorspronkelijk als afleveringen in de krant, waardoor het verhaal ook hier een nogal opgeknipt gevoel geeft, met telkens een wel heel erg belerende moraal (“Ik beloof u dat ik braaf zal zijn, naar school zal gaan en mijn best zal doen, papa!”). Gelukkig weet Chauvel dat ruimschoots te compenseren door zijn verhaal op te bouwen als een toneelstuk, met verschillende aktes, personages die hun teksten prachtig debiteren en de lezer als toeschouwer van een zo toch nog geloofwaardig wordend sprookje.

Chauvel wordt bovendien schitterend ondersteund door de tekeningen en inkleuring van de Australiër Tim McBurnie, van wie eerder in het Nederlands enkel ‘7 Piraten’ verscheen. Hij kan bogen op een romantische tekenstijl, dan weer dromerige en dan weer keiharde kleuren, en op een vreemde manier heel geloofwaardige personages, van de woeste poppenmeester tot de overleden blauwharige fee. Hij geeft deze strip een zekere patiné mee waardoor je je nog dichter bij het origineel waant en meegezogen wordt in het sprookje. Zo is deze strip een meer dan aangename manier om de wortels van een klassieker van de wereldliteratuur te herontdekken. Niet gelogen!

Details Strips
Scenarist: David Chauvel
Tekenaar: Tim McBurnie
Uitgeverij: Silvester
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
80