David Chauvel & Roberto Ali, ‘Het masker van duizend tranen 1: De dood reist met me mee’

Liefde is alles

Koburo is een strijder uit het zevenentachtigste jaar van de wilg op het uur van de slang. Op de vlakte van Mizushiro sneuvelt hij, waarna zijn geliefde, Sadaiko, hem vindt. Ze wil hem mee naar het dorp brengen om hem terug tot leven te wekken, en ze roept daarbij de hulp in van een omstaander in ruil voor seks. De Chinese (Japanse, weliswaar) vrijwilliger heet Masamura en helpt haar, maar weigert haar lichamelijke diensten. Sterker nog: hij wil haar helpen om haar verloofde terug tot leven te wekken. Hiervoor heeft ze het Masker van duizend tranen nodig. Zo gaan ze met z’n tweeën op zoek naar het masker, dat zich op het eiland Mohi zou bevinden.

‘Het masker van duizend tranen’ is een tweedelige reeks over Masamura en Sadaiko die Koburo willen redden, waarvan we nu het debuutalbum voor de kiezen kregen. David Chauvel schrijft een knap verhaal, maar ook niet meer dan dat. Van hem zijn we eigenlijk meer gewoon, misschien verwende hij ons vroeger té hard. Met Pinokkio en Alice in Wonderland bijvoorbeeld scheerde hij hoge toppen, maar in zijn nieuwste reeks blijven we nog wat op onze honger zitten. De reden is simpel: het is momenteel te voorspelbaar, te ‘gewoontjes’. Het tekenwerk daarentegen is knap en valt op door pittoreske, erg frivole decors. Enerzijds hebben we het gevoel dat dit tweeluik er eentje is waarvan er twaalf in een dozijn zitten. Anderzijds zal deze dan toch dé strip zijn die er lichtjes bovenuit steekt dankzij het tekenwerk. Het verhaal ontspant, maar die prikkeling om het vervolg snel te lezen blijft uit.

 

Details Strips
scenario: David Chauvel
Tekeningen: Roberto Ali
uitgeverij: Blloan, Ballon Media
Jaar:
2020