Daphne Gakes, 'Ik Daphne Gakes'

Proza van een ongeleid projectiel

Daphne Gakes (1985) geniet in Nederland wellicht enige bekendheid in het theatercircuit. Met 'Ik Daphne Gakes' waagt ze nu een sprong in het literaire circuit. Een boek dat als een coming-of-ageroman in de etalage wordt gezet.

Het schrijven is, zo noteert Gakes in de proloog, haar met de paplepel ingegoten. Net als haar moeder hield ze als achtjarige al een dagboek, al was het maar om zich te herinneren wie ze was. Zou het kunnen dat toen al de drang in haar sluimerde om schrijver te worden? Nagenoeg parallel met de dagboeken van haar moeder, waaruit uitvoerig wordt geciteerd, verloopt haar leven.

Een naar passie en liefde hunkerend meisje - als puber al ontmaagd - dat met zichzelf overhoop ligt en van het ene vriendje naar het andere fladdert. Na een eerste mislukte relatie met Wesley stort ze zich in de armen van Yannis, een barman, die meisjes versiert aan de lopende band.

'Na Little Sins biechtte hij op dat er ook ene Sandra in zijn leven was, en ene Jasmijn en ene Rosa.(...) Het arsenaal aan vrouwen kon ik niet verteren, we gingen uit elkaar.'

Dan maar steun gaan zoeken bij Ilse, de trouwe vriendin met wie ze tussendoor even de lesbische toer opgaat, om na wat barwerk als escort aan de slag te gaan.

Van bil gaan, sexclubs, sadomasochisme, enzovoort, het spat met de regelmaat van een Zwitsers polshorloge van elke pagina, zodat je het boek best af en toe even dicht klapt om op adem te komen.

Een gelukkige speling van het lot - een welkome verademing - drijft Gakes naar een gesloten psychiatrische instelling waar ze als verpleegkundige stage loopt en met de haken over de sloot haar diploma haalt. Hoe het nu verder met haar moet?

'Ik vond het zonde van de tijd en verlangde naar meer. Al wist ik nog niet wat.'

Waarom je dan niet een camper aanschaffen om je geluk tegemoet te reizen, om tot de slotsom te komen dat je zwanger bent maar niet weet van wie. Het slot van het boek liegt er niet om: 'De woorden komen als meteorieten op me af. Denk je dat je ooit aankomt waar je wilt zijn? Nee. Wat nu? Ik weet het niet.'

'Ik Daphne Gakes' leest vlot maar hiermee is alles gezegd. Nogal wat personages lijken meer op sprekende handpoppen dan mensen van vlees en bloed. Daphne Gakes mag dan wel een rabiate fan van Jan Cremer zijn, maar een onverbiddelijke bestseller wordt haar boek niet. Daarvoor is de spoeling te dun. Hopelijk scoort ze beter met haar voorstelling van 'Ik Daphne Gakes'.

 

Details Fictie
Uitgeverij: Prometheus
Jaar:
2020
Aantal pagina's:
219