Daan Borrel, 'Soms is liefde dit'

Feminisme, emancipatie en andere doordenkers

Daan Borrel schreef ‘Soms is liefde dit’, een boek dat zelfs de meest doorwinterde dolle mina zou doen blozen. Het is één brok feminisme en dus een must read voor vrouwen en mannen. De schrijfster is een Amsterdamse literatuurwetenschapster die wel vaker een boekje opendoet over seksualiteit en haar bevindingen maar wat graag deelt met de wereld.

Hoewel de flaptekst meteen duidelijk maakt dat het verhaal niet verzonnen is, is het toch verrassend wanneer na enkele pagina’s duidelijk wordt dat we niet te maken krijgen met zomaar een flutromannetje. Er is wél een duidelijke verhaallijn: Daan kust met een andere man dan haar vriend, verkast voor een tijdje naar Berlijn en schrijft hem van daaruit een brief om haar gevoelens, gedachten en gedragingen te verklaren.

Waar je in het begin nog duidelijk merkt dat ze zich richt tot haar vriend, voel en lees je dat ze steeds meer haar innerlijke zelve aanspreekt tot op het punt dat je zou vergeten dat ze naar het thuisfront aan het schrijven is. Ze stelt zichzelf, haar seksualiteit, haar individualiteit en haar geschiedenis in vraag en daarbij neemt ze iedereen in haar dichte omgeving onder de loep. Ze zoekt gelijkenissen met haar oma en volgt het pad dat de vrouwen in haar familie bewandelden om hun en haar keuzes en beslissingen te ontcijferen. Zo is ze zeer gefixeerd op het feit dat haar oma nooit getongzoend heeft en daaruit tracht ze conclusies te trekken.

Daan Borrel maakt ijzersterke analyses die aanzetten tot nadenken, maar de vraag is of de vooropgezette verhaallijn niet contraproductief werkt. Een brief schrijven naar je vriend om het kluwen in je hersenen te ontwarren, het komt op sommige momenten wat gekunsteld over. De inhoud staat zo sterk op zichzelf dat dit eigenlijk overbodig is.

Maar zich meester maken van je brein? Dat kan ze als de beste. Ze doet je nadenken over je zelfbeeld en hoe onafhankelijk je in het leven staat.

“Je hield niet van me, moet ik gedacht hebben, anders was je nooit die spaghetti vergeten. Maar de enige die niet van mij ‘hield’, was ik natuurlijk zelf. Anders was ik allang wat gaan eten. Anders was ik allang wat anders gaan doen dan wachten op jou.”

Ze heeft het zonder enige terughoudendheid over seks, masturbatie, verliefdheid en emancipatie. Het blad dat veel te lang voor de vrouwelijke monden heeft gehangen, blaast ze moeiteloos weg, maar op een sterk theoretisch onderbouwde manier. ‘Soms is liefde dit’ lezen, betekent eigenlijk dat je aan de slag moet om alle in het boek aangehaalde literatuur te bestuderen. Antwoorden worden er niet gegeven, maar de vragen die rijzen, zijn op zich een versterking van de ziel.

Details Non-fictie
Soms is liefde dit
auteur: Daan Borrel
Uitgeverij: De Bezige Bij, Amsterdam
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
191